null Beeld

Review: Barns Courtney op Rock Werchter 2016

Sprookjes doen het altijd goed. En Barns Courtney is de Assepoester van dit festival, de song ‘Glitter & Gold’ zijn glazen muil. Dik een jaar geleden was hij nog dakloos. De overlevering zegt: de in Seattle opgegroeide Brit (nu 25) overnachtte en at bijna twee jaar lang voornamelijk in de auto van zijn vriendin – maar waar die vriendin op dat moment zélf uithing, wordt er nooit bij gezegd – en hij verkocht losse sigaretten op straat als bijverdienste.

Frederick Vandromme

Courtney speelde rond die tijd in een paar rockgroepjes (‘Crappy bands playing in crappy pubs’), maar dat was eerder om de tijd te vullen – niet omdat er ook songs waren. Pas nadat hij had beslist om solo te gaan, wou de bal de juiste richting uit rollen. Hij mocht al eens openen voor Ed Sheeran (een oude vriend) en voor Blur, vandaag was hem gevraagd het tweede podium van Werchter op te warmen en tussendoor scoorde hij ook al één hele en twee halve hits: het gaat nogal een beetje een vaart voor Barns Courtney.

Dat hij zelf nog wat aan het tempo moet wennen, was er vandaag aan te zien. Over hoe de muziek gebracht werd al bij al weinig klachten, zeker gezien de omstandigheden (pas solo sinds 2015, nog steeds geen eerste plaat uit, optreden om 14u ’s middags voor een nog niet opgewarmd publiek). ‘Glitter & Gold’ kreeg een kloekborstige, gemakkelijk mee te zingen versie mee. Tijdens ‘Hands’ zijn we in de snik in zijn stem de frasering van Caleb Followill van Kings of Leon gaan herkennen. ‘Fire’ was à point.

Maar we gingen iets over de onwennigheid van Courtney zeggen, en – op zich is er geen reden om zenuwachtige mensen om hun tics uit te lachen – dat doen we eigenlijk vooral omdat hij er zélf voortdurend patserig de aandacht op vestigde. Wie na élke song flauwe, ingestudeerde moppen debiteert, vraagt erom. Wat Courtney bracht, waren geen bindteksten; het was maïzena om zijn slappe benen recht te houden. We bloemlezen:

- ‘Ik heb deze ochtend nog mijn broek gescheurd. (Zet zijn been op een speaker en wijst naar zijn kruis) HIER, aan mijn KRUIS. Dat was natuurlijk geen ongelukje, maar een stilistische keuze, ladies.’

- ‘Ik heb eens in Texas opgetreden. Dat viel best mee, maar toen ik van het podium afstapte werd ik meteen aangesproken door zo’n redneck: ‘Jij hebt de vingernagels van een vrouw!’ Verdomme. En dat terwijl ik supermannelijk ben: ik doe altijd aan gewichtheffen terwijl ik porno kijk.’

- ‘Pfoe, het is hier warm. Precies een tropisch oerwoud in mijn BROEK. Ladies?

Maar als je de moppen voor lief nam, en een mantel der liefde wierp over de vaststelling dat de helft van zijn songs een ‘woohoo’, een ‘awoohoohoo’ of een ‘oooowaaa’ als refrein had, hoorde op zijn minst een stemvaste singer-songwriter. En mogelijk getalenteerd genoeg om een mild zonnige toekomst tegemoet te gaan. In dat geval zou hij wel nog iets aan zijn songteksten moeten doen; te vaak hebben die een te hoog ‘Woke up this morning…’-gehalte, of ze doen door de onbedoelde absurditeit aan Monty Python denken. Maar nog tot het verschijnen van zijn debuut – waar hij nu naarstig aan het schrijven is – komt hem het voordeel van de twijfel toe.

We zijn de KluB C achteraf niet uitgewandeld met de aandrang om Barns hierna snel nog eens opnieuw op een podium te zien. Maar we hebben ons tenminste niet geërgerd (aan de muziek), en ons maar een heel klein beetje verveeld: dat mocht ruimschoots volstaan voor vandaag. Barns is een kwartier voor het afgesproken tijdstip gestopt, dat hielp ook.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234