Review: Bastille (AB)

Filiberke heet voortaan Dan Smith, en heeft net een eigen boek uit. 'Bastille en het bakviscomité': spannende titel, saai verhaal.

Voor u beslist ons de huid vol te schelden, alvorens richting slachtbank te leiden: weet dat Bastille in se geen slechte band is. Hitmachine 'Pompeii' is de soundtrack van een generatie, één waarvan frontman Dan Smith en z'n maats het billboard sieren. Gewéldige track, sympathieke gozers overigens, maar veruit het beste dat het viertal in de AB uit hun lauw biervat tapte. Muggenzifterij natuurlijk, wetende dat er in maart een uitverkochte Lotto Arena staat te wachten, maar eerlijk is eerlijk: Bastille mist klasse van Dirk Porrez om in de Champions League te spelen.

''Bastille en het bakviscomité': spannende titel, saai verhaal.'

Omdat de songs van debuutplaat 'Bad Blood' allemaal uit hetzélfde nat hout zijn gesneden: simpele, welgemikte beats, in elk lied krioelt het van de synths, en er is de falsetstem van Smith die woensdagavond weinig tot geen brokken maakte. Het zijn valse ballads, zeg maar, die hun outfit hebben ingeruild voor dat van een botsbal in pasteltinten. Zo stuiterde titelsong en opener 'Bad Blood' nog lekker binnen, en waande een uitzinnig 'Things We Lost In The Fire' zich een volleerd polsstokspringer.

Een brokkenpap werd het nooit, al weerspiegelden 'Overjoyed' en 'Daniel In The Den' het zachtaardige karakter van Bastille - songs waarvoor de bebouwde kom is uitgevonden. Kamikazepiloot 'The Silence' (denk: Editors) vlamde, knetterde en verschroeide, maar City High-cover 'What Would You Do?' hing meteen daarna bruut aan de handrem. 'The Draw'? Nog slechter. 'These Streets'? Ronduit saai. 'Janettenpop', heet dat in vakjargon, en als ik m'n mannelijkheid op de proef wil stellen, luister ik naar The Script, en niet naar Bastille.

Dat ze het ook ánders kunnen, bewees het nieuwe 'Blame': meer gitaar, meer pit. Dat Bastille, ondanks alles, gróót zal worden, bleek uit de roodgloeiende applausmeter na het onsterfelijke 'Laura Palmer', een zwak 'Icarus', en 'Flaws'. En dat het ook voor ons nog amusant werd, was dankzij de mash-up van 'The Rhythm of the Night' (Corona) en 'Rhythm Is a Dancer' (Snap!). Al was het eigenlijk een uur wachten tot 'Pompeii' aan zet was, en u zich perte totale kon dansen.

Concert van het jaar? Geloof er niets van.


Het moment

'Flaws', waarin Dan Smith zich in het publiek begaf, en iedereen gek werd. Zo tof!


Het publiek

Hysterisch en al. Maar al die iPads en overige smarttoestanden: is dat echt nodig?


Quote

'I kept forgetting the lyrics because of all those signs', lachte Dan Smith. 'Godsamme, steek al die gsm's en tablets in het vervolg weg', bedoelde hij.


Tweet

5ive!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234