null Beeld

Review: Bastille (Lotto Arena)

We snappen het wel, hoor. We begrijpen waarom de bakvissen dinsdagavond in heuse scholen naar de Lotto Arena getrokken waren voor Bastille. Dan Smith en zijn gevolg klinken namelijk net zoals ze eruit zien - trouwens één van de weinige dingen die ze gemeen hebben met, pakweg, The Ramones.

Tom Raes

Maar waar The Ramones eruitzagen alsof ze kwamen om uw drankvoorraad te plunderen en onnoemelijke dingen te doen met uw dochter, ziet Smith eruit alsof hij liefst energiedrankjes slurpt in het jeugdhuis en dan op tijd naar huis vertrekt om sudoku's in te vullen in bed. Zo klinkt Bastille dus ook: gekapt, geschoren, opgeblonken, en vooral brááf. Niets mis mee, maar na hun doortochten op Werchter en in de AB zijn we nog altijd geen lid van de fanclub - en niet enkel omdat we hoofdpijn krijgen van sudoku's.

'De perfecte plofkip: weinig vlees aan, maar zó opgeblazen dat het heel wat lijkt'

Nee, de reden ligt meer bij de cruise control-knop die Bastille zo goed weet te vinden, zowel op vlak van songschrijven als bij hun performance. Ook in de Lotto Arena: al bij openingsnummer 'Bad Blood' ging het dak eraf, maar niets dat dat door merg, been en helaas ook oordoppen snijdend tienergekrijs ook écht verdiend had. Idem bij het daaropvolgende 'Weight Of Living, Part II' en het nieuwe 'Blame'. 'Laura Palmer' deed wat moest zonder dat het daar veel moeite voor hoefde, of wou doen: het onevenredige enthousiasme vanuit het publiek zou er toch altijd zijn. 'Elke actie zorgt voor een gelijke reactie', poneerde een Engelse appelboer ooit - van Bastille had hij toen nog nooit gehoord.

Nochtans een nummer waar wel iets voor te zeggen valt, 'Laura Palmer', al hadden we het daarna qua muziek wel gehoord van Bastille: bombast, bijgestaan door wervende 'e-oh-e-oh!'-kreten hier en daar en wat tribal tromgeroffel in de marge. Zo bleek 'Icarus' de perfecte plofkip - weinig vlees aan, maar zó opgeblazen dat het heel wat lijkt - en leken 'These Streets' qua gaten meer op de E313 na een strenge winter. Al was de zeldzame afwijking van de beproefde Bastille-formule óók niet altijd een garantie op succes: 'Oblivion' werd dan wel aangekondigd als het treurigste en meest depressieve nummer dat Smith ooit gepend had, het sneed minder diep dan zo'n plastic mesje uit een wegrestaurant. Een mens vermóédt wel persoonlijke drama's achter de songs van Bastille, maar waarom loopt het resultaat dan gewoon van ons af als water van een eend die z'n beste K-Way heeft aangetrokken?

Veel tijd om zulke vraagstukken in acht te nemen was er niet: 'Things We Lost In The Fire' en 'Flaws', vanuit het publiek gezongen, rondden de reguliere set af, een hevig meegescandeerd 'Pompeii' werd tot niemands verbazing voor het einde bewaard. Talloze tieners keerden tevreden terug, wij bleven dan weer vooral benieuwd achter. Benieuwd naar wat Bastille over een paar jaar uit de mouw schudt, wanneer er een paar platen overheen zijn gegaan en er misschien wat meer persoonlijke drama's zijn komen aankloppen ten huize Smith - van die drama's waarbij het je even niet kan schelen of je schoenen wel geblonken zijn of hoe je haar precies ligt.

Tot dan zullen we wel nooit voorzitter worden van de Bastille-fanclub. Maar hey, als het de kinderen maar van straat houdt.


Het moment

'Pompeii', uiteraard, gevolgd door 'Flaws', waarbij Smith het publiek doorworstelde. We konden hem bijna aanraken! Bijna!


Het publiek

Mocht er een bom op de Lotto Arena gevallen zijn, de Belgische Clearasil-verkoop zou nooit meer hetzelfde geweest zijn.


Quote

'Het is hier wel een pak groter dan de AB' - Dan Smith had z'n rolmeter meegebracht.


Tweet

Zo jaloers! Maar echt, hè!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234