null Beeld

Review: Beach House op Best Kept Secret 2016

We stuurden Onze Man naar Beach House op Best Kept Secret, we hebben er nu al spijt van: we kunnen véél verdragen van hem, maar niet zijn rode huiloogjes. Zijn uit het hart getapte impressie!

Jeroen Maris

'Magie, erotiek, en het grootse, verslavende en beangstigende gevoel net nadat je hebt mogen snapchatten met de fruitige lippen van je liefste'

'Magie, erotiek, en het grootse, verslavende en beangstigende gevoel net nadat je hebt mogen snapchatten met de fruitige lippen van je liefste'

Over Beach House moet ik het kort houden, omdat elk gefezeld woord van idolatrie nog afbreuk zou doen aan hoe majestueus, hoe beklemmend teder, hoe ‘Schiet maar in mijn jongenshart, laat mij ordeloos bloeden’ het was. Beach House praat in sprookjes, al zovele jaren lang, maar het blijven mooie, bedwelmende sprookjes, dromen waarin zweet en pus en pis niet eens een bijrol hebben, mirakels die je voorzichtig doen geloven in een afterlife.

Een slidegitaar stond aan z’n puberteit te lijden, een orgel had verrukkelijk veel capsones, een bas mocht de verhaallijnen van ‘Alice in Wonderland’ veranderen. Uit die al je opgepotte verlangens nalopende albums werd iets uitzonderlijks gehaald: magie, erotiek, het grootse, verslavende en beangstigende gevoel net nadat je hebt mogen snapchatten met de fruitige lippen van je liefste.

En de stem: er was de stem. Ik tuimelde me verloren, Victoria Legrand, omdat die stem van je op zulke lenige benen loopt. In het donker van de tent, met alleen wat ingebeelde sterren in m’n hoofd, en dat hemelse geluid in m’n oren, werd ik als een postpakketje achteloos verstuurd naar daar waar ik wilde zijn. In Mongolië reed ik op een ezeltje, in Barcelona zag ik een duif een salto maken, in Florida mocht ik meedrinken met een landloper die roddelde over de jaren zestig. Dank je, Victoria, dank je: je reanimeerde mijn fantasie.

Zeggen dat ik opnieuw geboren werd tijdens Beach House op Best Kept Secret, dat zou een stoere overdrijving zijn. Maar toch: ik meerde weer aan in de wereld, en ik was een gulzig monster geworden.


Het moment

‘Wishes’, of ‘Sparks’, of ‘Myth’: kiezen is verliezen.


Het publiek

Baadde in weelde.


Quote

‘Luoo, lueis, luei. Lomen, luete, luoesin.’ Net na het concert werd ik in de ribben gepord door Charlotte, de ravissante Nederlandse met wie ik vijftien jaar geleden een tweekoppig klasje Grieks-Latijn vormde. En ja hoor: we kenden onze werkwoordsvervoegingen nog.


Tweet

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234