null Beeld

Review: Ben van der Velden - De Europese onmacht - Scènes uit de achterkamers

Is er eigenlijk nog iets wat we niet weten over de manier waarop in dit land politiek bedreven wordt? Blijven er na afloop van een kabinetscrisis nog veel grote geheimen en petites histoires over? Nauwelijks. Hugo De Ridder was begin jaren tachtig de...

Ruud Goossens

Is er eigenlijk nog iets wat we niet weten over de manier waarop in dit land politiek bedreven wordt? Blijven er na afloop van een kabinetscrisis nog veel grote geheimen en petites histoires over? Nauwelijks. Hugo De Ridder was begin jaren tachtig de eerste die het gearmworstel tussen 's lands toppolitici beschreef alsof hij zelf mee rond de tafel had gezeten - en soms wás dat ook gewoon zo. De Ridders boeken kwamen altijd twee of drie jaar na de feiten; anno 2005 komen de tongen veel sneller los. Als het stuift in politiek België, lees je de ochtend nadien welke Italiaanse wijn er werd geserveerd in de Lambermont, wiens benen Didier Reynders onder tafel fotografeerde met zijn ingenieuze mobieltje, en waarom de premier precies om kwart voor vier 's nachts zijn ultieme joker op tafel smeet.

Over de Europese politiek lees je dat soort reconstructies slechts bij hoge uitzondering, zeker in de vaderlandse pers. Dat dat ontzettend jammer is (en dat het wel degelijk interessant en zelfs sexy kan zijn), dat bewijst Ben van der Velden met 'De Europese onmacht - Scènes uit de achterkamers'. Toen hij vorig jaar met pensioen ging als journalist van NRC Handelsblad, besloot Van der Velden zich te buigen over de indrukwekkende hoeveelheid achtergrondinformatie die hij tussen 1996 en 2004 via tal van off the record-babbels in de wandelgangen van de Europese toppolitiek verzameld had. Van der Velden liep geregeld langs bij voormalig commissievoorzitter Romani Prodi (vooral voor diens wereldvreeemde en niet op enige dossierkennis gestoelde gedrag is hij vernietigend), werd al eens voor een gesprek met Jacques Chirac naar het Elysée gesommeerd en zakte na afloop van een Europese Raad bij herhaling door met Joschka Fischer.

Aan sappige anekdotes ontbreekt het niet in Van der Veldens terugblik. Zo trok Chirac zich ooit terug op het toilet om telefonisch met zijn achterban te overleggen wat zijn onderhandelingsmarge was - alleen besefte de Franse president niet dat er in het hokje naast hem iemand zat mee te luisteren die alles meteen overbriefde naar de Duitse bondskanselier Helmut Kohl. En dan zijn er ook de veel minder relevante maar desalniettemin leuke weetjes: wist u bijvoorbeeld dat Gerhard Schröder verslaafd is aan kerststol?

De titel verraadt het al; echt optimistisch is Van der Velden niet over de toekomst van de Europese Unie. Als er één rode draad door dit overigens nogal warrig gestructureerde boek loopt, dan is het wel dat de regeringsleiders het nationale belang altijd boven het Europese belang blijven stellen. Daardoor is de EU vijftig jaar na haar oprichting nog altijd een economische constructie, een 'vrijhandelszone'. Met de uitbreiding naar Oost-Europa zijn de kansen op een versterking van de politieke unie helemaal verkeken, gelooft Van der Velden. Zijn besluit zal de eurosceptici dan ook als muziek in de oren klinken: 'De Europese onmacht zal de komende jaren alleen maar toenemen.'

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234