null Beeld

Review: Beyoncé in het Sportpaleis (woensdag 15 mei)

Wat een onzin, de kwakkels als zou Beyoncé Knowles-Carter, Mrs. Carter voor de vrienden, liever naar een filmpremière in Cannes trekken dan op te treden voor haar fans in Antwerpen. Een beetje verfijnd gezelschap weet dat de hardest working woman in showbussiness zoiets niet doet: beroepsernst en voornaamheid vóór alles bij deze honingblonde (met dank aan L’Oréal) southern belle.

Katia Vlerick

Er scheelt wel degelijk ietsmet Beyoncé’s gezondheid, dat zag je in de blik waarmee ze zich woensdagavond na openingsnummers ‘Run the World (Girls)’ en ‘End of Time’ excuseerde voor het afzeggen de avond voordien. Dat ze van de dokter ook vanavond in bed had moeten blijven, maar dat ze hier nu toch stond. Wankel op die wereldberoemde caramelkleurige benen. Tranen in de ogen bij song nummer drie, de vanavond bijzonder toepasselijke ballad ‘Flaws and All’. Drie nummers ver, en ik was van mijn melk: hier stond geen tijgerin, klaar voor revanche, maar een meisje dat het al haar hele leven lang allemaal zo goed wil doen, en zich oprecht schaamde voor haar gemiste afspraak.

Zoals verwacht was het concert een twee uur durende joyride langs hits als ‘Crazy in Love’, ‘Baby Boy’, ‘Naughty Girl’, ‘1+1’, ‘Single Ladies’ en ‘Survivor’, met kostuumwissels, videoprojecties en professionele choreografieën. Met flardjes ‘The Matrix’ (de zwarte outfits van de twaalfkoppige vrouwenband), beetjes ‘Marie-Antoinette’ (een wit bepoederde Beyoncé als queen bee op de video wall), wat Kanye West (een streepje ‘Clique’, maar ook... witte vogelmaskers!), hypegeluiden (ergens in de mix hoorden we de klepper ‘Express Yourself’ van Diplo passeren) en natuurbeelden (bij ‘Watch The Throne’ van hubbie Jay-Z). Maar het was die door de omstandigheden ingegeven - en voor haar zeer ongewone - kwetsbaarheid die het optreden aldoor een vreemde, ja zelfs ontroerende lading gaf. Een geluk bij een ongeluk, zeg maar. Het meest had ze me vast in het laatste half uur, dat werd ingeleid met een felle uitvoering van ‘Why Don’t You Love Me’: alter ego Sasha Fierce, het beest in Beyoncé, kwam eindelijk los. Ja, die van de gekke bekken.

Even tussendoor: Beyoncé heeft een punt als ze alleen nog zelfgekozen concertfoto’s de wereld instuurt. Het is niet alleen kinderachtig flauw om één van de mooiste vrouwen ter wereld lelijk te fotograferen, geen enkele mannelijke popster wordt ooit op zijn uiterlijk gepakt. Terwijl een vrouw die even onaantrekkelijk is als Will Oldham niet eens van een platencontract kan dromen.

Pyrotechnik muss seinop een r&b-concert, dat zegt de Bijbel. Het instrument van de gitariste (die vestimentair nog een stapje verder ging in de sciencefictiongeschiedenis en teruggreep naar ‘Mad Max’) spuwde langs alle kanten vuurwerk tijdens ‘I Care’. Tijdens diezelfde zwaar eightiesgetinte ballad droeg Beyoncé zwart met een bijpassende deukhoed: je kon niet anders dan denken aan Michael Jackson en z’n piekharige metalgitarist ten tijde van ‘Dirty Diana’. ‘Spinal Tap’ en climax ineen: het was pakkend om te zien hoe dicht ze hier in de buurt van haar grote voorbeeld kwam.

Een spoedig herstel, dat wens ik Beyoncé toe. Een gezonde baby ook, is het niet binnen enkele maanden, dan binnen een paar jaar. Maar als het kan, toch ook graag nog die beloofde nieuwe plaat.


Hoogtepunt

Beyoncé die in nauw aansluitende, met glittertjes bezaaide paarse catsuit over het publiek scheerde aan een kabel richting het tweede podium, dat centraal in het Sportpaleis stond. De rijen toeschouwers tussen de twee podia werden aldus getrakteerd op een bijzonder closeonderaanzicht van de op één paar na beroemdste billen in de pop (op één staan voor eeuwig en altijd die van Kylie). Zij weten meer dan ooit: Mrs. Carter is veel mooier dan haar echtgenoot.


Dieptepunt

Ondergetekende is evenveel reclamevreter als muziekfan, en kende Pepsi als kind als de sponsor van – hij weer – Michael Jackson, zonder ooit maar één slok van die cola gedronken te hebben. Pepsi ispopmuziek. De reclamefilmpjes die het concert voorafgingen, stoorden niet. Maar de video interlude, een prekerig, vals bescheiden, tuttig narcistisch biografisch filmpje met beelden uit de ‘Life Is But a Dream’-docu: dat was de kitschstap te ver. In schril contrast met de échte emotionele lading van het concert.


Quote

Embrace your past, but live for now.’Ik pieker me suf over de precieze betekenis van deze door Beyoncé uitgesproken wijsheid in de nieuwe Pepsi-reclame. Hoe zit het dan met mijn toekomst?

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234