Review: Black Box Revelation op Rock Wercher 2016

Het zal verdorie de veertigste keer zijn dat we BBR bespreken. Je zou denken dat de Werchter-veteranen zich niet meer zouden hoeven te bewijzen voor het thuispubliek, maar na al die jaren klinken Paternoster en Van Dyck nog steeds hongerig als twee aan Percocet verslaafde mijnwerkers die twee weken geen zonlicht hebben gezien en dagenlang op hetzelfde stukje kauwtabak hebben gekauwd. Paternoster zingt nog steeds als een snerpende kraai met een fluim in z'n keel en klinkt zo rauw dat het lijkt alsof we het geluid horen door een McDonald’s drive-thru speaker.

Met het publiek uitgedost in de Belgische driekleur en de Dilbekenaren op de Main Stage voelt het aan als een nationalistisch feestje. BBR speelt een thuiswedstrijd. Zo hoeven de jongens het publiek niet te gebaren of zelfs te vragen of ze willen meeklappen. Een knikje van onze favoriete kraai is voldoende om het publiek in de houding te laten springen. Bij de opkomst dendert wel meteen Paternosters gitaar op de grond. Iemand in het publiek slaakt een kreet. Hopelijk betekent dat geen ongeluk voor de wedstrijd van zo meteen. Paternoster gebaart dat er niks aan de hand is en we kunnen opgelucht ademhalen.

Tijdens hun Amerikaanse avontuur nam Seasick Steve de jongens onder zijn hoede. Steve zag de afgelopen tijd een lading stront over zijn persoon heen gekieperd, nadat bleek dat hij (naar men zegt) gelogen heeft over z'n leeftijd, z'n achtergrond en hij waarschijnlijk niet eens Steve heet of zeeziek is. Het zal de jongens een zorg zijn. De hammer-on's en pull-off's tijdens 'High On A Wire' klinken in ieder geval als pure porno.

'Het volgende nummer kent u misschien van de radio. Ik hoop niet dat jullie het al kotsbeu zijn', zegt de kraai voor hij 'Warhorse' inzet. De twee achtergrondzangeressen zijn een welkome toevoeging. Zeker live geven ze een gewenste duw in Paternosters rug en helpen ze met het opvullen van de gaten en statische momenten die haast onvermijdelijk zijn wanneer je met een dergelijke bezetting speelt. Helaas zijn ze er niet de hele tijd bij en dat zorgt ervoor dat de aandacht lichtelijk verslapt op het moment dat Paternoster een prehistorisch uitziende rammelbak te voorschijn tovert en aan wat kalmere liedjes begint. Op die momenten voelt Main Stage iets te onpersoonlijk en verlangen we naar een gezellige tent. De twee dames krijgen in ieder geval hun verdiende solomomentjes die overigens met best wel wat meer applaus zouden mogen worden ontvangen.


Het moment

Is eigenlijk altijd het moment dat Van Dijck blastbeats begint te slaan op het einde van 'High On A Wire'.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234