Review: Black Hawk Down

In oktober '93 werden enkele tientallen Amerikaanse elitesoldaten het centrum van de Somalische hoofdstad Mogadishu ingestuurd met als doel: enkele medestanders van de Somalische warlord Aidid in de boeien slaan. 'We zijn terug voor de lunch!' horen ...

Erik Stockman

In oktober '93 werden enkele tientallen Amerikaanse elitesoldaten het centrum van de Somalische hoofdstad Mogadishu ingestuurd met als doel: enkele medestanders van de Somalische warlord Aidid in de boeien slaan. 'We zijn terug voor de lunch!' horen we de mannen roepen voor ze in hun helikopters en Humvees stappen, maar zodra ze in Mogadishu arriveren, breekt de hel los en wat a piece of cake had moeten worden, groeide uit tot een apocalyptische veldslag die achttien Amerikaanse soldaten het leven kostte. Ridley Scott heeft met 'Black Hawk Down' slechts één doel: hij is niet geïnteresseerd in de politieke context, maar wil u meesleuren naar die snikhete Somalische helleput waar die (veelal piepjonge) soldaten achttien ellenlange uren als ratten in de val zaten. En daartoe trekt de in topvorm verkerende Scott alle cinematografische registers open: RPG-raketten donderen in slow motion op je af, helikopters smakken majestueus in het zand, exploderende tijdgranaten scheuren je trommelvliezen aan flarden en de rondspattende schrapnel scheurt de huid van je botten - honderdtwintig overdonderende minuten lang. Na een uurtje waren we al murw en dachten we 'Wanneer gaat die hel eindelijk stoppen?' Wat die hopeloos verdwaalde en achtergelaten soldaten óók moeten hebben gedacht terwijl ze daar ver van huis te midden van plakkerige stukjes hersens en afgeschoten ledematen voor de onophoudelijke Somalische kogelregens probeerden te schuilen. Ik heb nog nooit in een loopgraaf gezeten - dank u Leo Delcroix voor het afschaffen van de legerdienst - maar ik heb het gevoel dat 'Black Hawk Down', evenals de ouverture van 'Saving Private Ryan', akelig dicht in de buurt van the real thing komt. Na de film geeft een informatieve pancarte ons nog vlug even mee dat, naast die achttien Amerikaanse soldaten, nog 'ongeveer duizend Somaliërs' het hoekje omgingen tijdens dat ene gevecht. Ineens vroegen we ons af: what the hell déden die Amerikanen daar in the first place? (Cavalier seul spelen, zo zou achteraf blijken) Soit: u mag achteraf gerust nog eens goed kwaad worden op de Amerikaanse imperialisten, maar níet op de film, want die geeft verbluffend goed weer hoe het daar en toen op die derde oktober voor de yanks moet zijn geweest.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234