Review: Bloc Party op Pukkelpop 2016 (Marquee)

De show van Bloc Party had meer niveauverschillen dan een roadtrip door het kratergezicht van de puisterige puber die we ooit waren. De occasionele geeuw die de geestdodende passages ons pleegde te ontlokken, maakte onze oren gelukkig wél weer vrij voor de hoogtepunten in de set.

Eerste positieve noot: Kele Okereke en de zijnen begonnen alvast geen 50 minuten te laat aan hun set. Eerste negatieve noot: wel slap en rommelig. Het is geen toeval dat opener 'Only He Can Heal Me' uit hun nieuwe stinker 'Hymns' geplukt werd. De mens die Kele klaarblijkelijk had proberen te 'genezen' zou zijn slappe homeopathie beter over de haag gooien en weer met het straffe spul op de proppen komen. Het publiek had met Rihanna al genoeg bagger over zich heen gekregen en besloot met z'n allen om de band tóch het voordeel van de twijfel te geven. Lief.

En op 't eerste zicht geen slechte keuze. Want 'Hunting for Witches' - ingeleid met 'This one's for Riri', een sneer die alvast goed is voor een halve ster - zette de tent voor 3/4 in lichterlaaie. We merkten een lichte blos op de wangen van onze omstaanders. Een verschijnsel dat alleen maar gedefinieerd kan worden als 'hoop'. Hoop op de wederopstanding van Bloc Party. Zo'n vaart liep het echter niet.

De zorgvuldig opgebouwde uitbundigheid - die schrapende gitaren in 'Positive Tension' en die dansbare hoekigheid van 'Mercury' doen ons hart nog steeds bonken in onze ribbenkast - werd immers ijskoud de kop ingedrukt met 'Virtue', een tweede poging om ons iets uit 'Hymns' te doen slikken. Helaas, schimmelkaas: de muziekminnende medemens naast ons mompelde net luid genoeg: 'dat is dat lied waarin die pedaal gebruikt wordt die dringend op de brandstapel moet'. Mensen met een mening: een pest op HLN.be, nagelsmetkoppenslaanders in de Marquee.

De wild galopperende tweespan 'Song for Clay'/'Banquet' deed de plankenvloer opnieuw golven tot achteraan de tent, en deed veel moeite om onze flinke portie scepsis mee naar buiten te spoelen. Een maat voor niets, want hoewel de contagieuze pianoriedel van 'One More Chance' daarna probeerde mee te surfen op de zopas gecreëerde energie, was het alsof gaandeweg het bloed uit het nummer gedraineerd werd. De mot zat erin. Het tempo was eruit. Kon de lieve Louise (Bartle, drumster) niet mee? Waren de batterijen van de metronoom het aan het begeven? We speurden naar de man met de mening uit vorige paragraaf voor een antwoord, maar die was inmiddels opgeslokt door de kolkende mensenmassa.

De labiliteit van Bloc Party viel nog het sterkst op toen we 'Flux' gretig in onze armen sloten na eerst 'The Love Within' te hebben doorstaan. Die ruftige laatste zou in het grote 'How to Bloc Party'-handboek enkel opgenomen worden in de categorie 'ga direct naar de gevangenis, ga niet langs start, u ontvangt geen scenepoints'. Geen slechte marketingtruc: zet je beste product naast je slechtste en ze zullen beiden verschuiven naar de uitersten van het kwaliteitsspectrum. Maar 't moet gezegd: Bloc Party beschikt over genoeg songs waarin nervositeit en bandeloosheid hups om elkaar heen stuiteren, die een volle Marquee met een vingerknip met gelukzaligheid kunnen vullen. Dat lukte hen ook vaker dan die laatste plaat hen deed verdienen. Ze kunnen het maar gehad hebben. En wij - contént dat wij op zulke momenten waren! - ook.

Bij wijze van dank voor uw gretigheid zouden ze afsluiten met een knaller. 'We've got one more rocket in our pocket' zo beloofde Kele ons. Als we een euro kregen elke keer een man dát tegen ons zei, dan hadden we nu één euro. Als je na zulke veelbelovende woorden met 'Ratchet' komt aandraven terwijl je nog notenkrakers als 'I Still Remember' en vooral 'The Prayer' in je nostalgielade hebt liggen, dan voelt dat aan alsof je een schel smakeloze Zizkaas gepresenteerd krijgt terwijl je een Roquefort Noir verwachtte.

We zetten ons geld al lang niet meer in op een nieuwe langdurige relatie met Bloc Party, al mogen ze wel weer even onder ons shirt zitten, als was het 2006.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234