null Beeld

Review: Bloc Party - Silent Alarm

Rechtlijnige muziekliefhebbers hekelen weleens de oppervlakkigheid van de Britse muziekpers - even niet opletten en men heeft alweer een hype gemist - maar David Gedge van The Wedding Present legt in Humo 3363 bevattelijk uit waarom die vermaledijde ...

Rechtlijnige muziekliefhebbers hekelen weleens de oppervlakkigheid van de Britse muziekpers - even niet opletten en men heeft alweer een hype gemist - maar David Gedge van The Wedding Present legt in Humo 3363 bevattelijk uit waarom die vermaledijde Britse inktkoelies boven de Amerikaanse te verkiezen vallen. 't Heeft met de heerlijke vluchtigheid van popmuziek te maken, met altijd weer nieuwe namen te willen ontdekken: here today, gone tomorrow. We zijn het met Gedge eens, en ons hoort u niet klagen over de af en aan rollende tsoenami van nieuwe groepjes - ook al schoppen de meesten het nooit verder dan een paar cd's en een Pukkelpop-passage.

Het snoepje van 2004 én 2005 heet Bloc Party uit Londen. Hoe de groep vorig jaar indruk maakte met nauwelijks een EP en een paar singles op zijn naam! Tot in Humo en op de Pukkelpop-wei toe: de mokerslag die 'Banquet EP' heette, zullen wij niet snel vergeten. En ook de daaropvolgende singles ('Helicopter'! 'This Modern Love'! Op dit moment: 'So Here We Are'!) stoomden telkens in no time Humo's & StuBru's 'Arriba!'-Top 15 binnen. En wie pronkte met maar liefst twee titels in de 'Eindejarriba 2004 Top 30'? Franz Ferdinand, Interpol én Bloc Party. Aha! (Met Franz Ferdinand zal Bloc Party trouwens nog vaker vergeleken worden: hun steile opmars, hun muziek & hun invloeden vertonen heel wat gelijkenissen.)

Er werd dus in de Humo Towers met belangstelling naar de debuut-cd van Bloc Party uitgekeken. Die is er eindelijk, heet 'Silent Alarm' en bevestigt moeiteloos de roep die de Londenaren vooruitsnelde. Een schitterende cd. Er zijn de hogervermelde, bekende, superieure, nukkige maar tegelijk ook melodieuze gitaarsingles, er is het aan 'Closer' van Joy Division schatplichtige 'She's Hearing Voices' (over een geestelijk zieke vrouw) dat op 'Banquet' stond, en er zijn de nieuwe nummers, met als uitschieters 'Like Eating Glass' en 'Blue Light'. Samen goed voor dertien songs en ruim vierenvijftig minuten intens luistergenot. Het duurt een paar beluisteringen voor de contouren van 'Silent Alarm' zich aftekenen - een beetje zoals de songtitels op de achterflap van de hoes: die gaan van een bijna onleesbaar lichtgrijs (het openingsnummer 'Like Eating Glass') tot donkerzwart (het slotnummer 'Compliments') - maar daarna is er geen weg meer terug. Eén keer de songs zich in het gehoor vastgezet hebben, krijgt u ze er verdomd moeilijk weer uit, zo vernuftig heeft Bloc Party zijn invloeden naar zijn hand gezet. In het Humo-interview vorig jaar hield bassist Gordon 'Gordy' Moakes het wat die invloeden betreft nog bij Joy Division, Sonic Youth en Gang Of Four, maar doe er gerust ook The Cure, PiL, Wire en Pixies bij. Opmerkelijk: de ene keer lijkt drummer Matt Tong de man die de boel samenhoudt (niet toevallig is hij de stuwende kracht die het openingsnummer en daarmee ook de plaat op gang mept), dan weer is het bassist Gordy (zoals hij 'Positive Tension' inzet!), zou men denken dat gitarist Russell Lissack de spilfiguur is of trekt zanger-gitarist Kele Okereke de aandacht naar zich toe. Klasse.

De songs zijn hoekiger, scherper, minder instant toegankelijk dan die van Franz Ferdinand - het verschil tussen een popgroepje uit Schotland en een stel belezen betweters uit een wereldstad - maar minstens even catchy. Het mag ook over iets gaan ('The Price of Gas' hekelt bijvoorbeeld niet de prijs aan de pomp van super of diesel, maar de tol die de oorlog in Irak heeft geëist), maar als u daar geen boodschap aan hebt: no problem, want op de eerste plaats is er de muziek. En die is breder dan alleen maar de aanstekelijke gitaarpop van de vooruitgestuurde singles. 'So Here We Are', 'Plans' en 'Compliments' laten een ándere Bloc Party horen: ruimtelijker, gelaagder, weidser. En ook daar komt het viertal moeiteloos mee weg.

Here today, gone tomorrow? In het geval van Bloc Party bijna zeker niét, maar wie zal het zeggen. Who the fuck cares trouwens. Heerlijke popmuziek! Wereldplaat!


(Het goeie nieuws: Bloc Party speelt op 7 maart in de Botanique in Brussel, het slechte nieuws: het concert is al tijden uitverkocht!)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234