null Beeld

Review: Blossoms op Rock Werchter 2016

Eén van de meest gehypte bands binnen het Engelse indie-circuit openen vanmiddag de KluB C.

Die hype blijkt vooral gebakken lucht en heeft te maken met het feit dat de Engelse indie-rock scene momenteel te maken heeft met een ietwat dunne spoeling.

Opkomen met de instrumentals van 'What's The Difference' van Dr. Dre ziet er tamelijk belachelijk uit in een matig gevulde KluB C. Vooral ook door het contrast met de slappe muziek die ons vervolgens wordt voorgeschoteld. De band uit Stockport maakt muziek die het equivalent is van een gênante gele overbelichte foto van je ouders uit 1978 met een moderne Instagram-filter er overheen. Denk ook aan veel geföhnd halflang haar en suède vestjes. De zanger (Tom Ogden) klinkt als een mix tussen een gecastreerde Alex Turner (Arctic Monkey's) uit 2009 en Richard Ashcroft (The Verve ). De band maakt zich net als Foxygen, Ariel Pink en Tame Impala schuldig aan het vakkundig moduleren van psychedelische rock uit de jaren 70 tot de muzak die je hoort op een zoektocht naar een leuk t-shirt tijdens het afstruinen van de seizoen-sales bij H&M of Forever 21.

Zelfs 'Getaway' - het lied klinkt als een catchy psychedelische rock b-kant van eind jaren 70 en zou afgespeeld kunnen worden tijdens de aftiteling van een romantische komedie uit die tijd - wordt met zo weinig pit en interesse gespeeld dat een lange knul die het middenpad moet vrijhouden letterlijk staand aan het slapen is. Een groep stijve harken in het publiek staan volledig afgeleid van wat er op het podium gebeurt met hun eerste pintje van de dag grinnikend te wijzen naar een knaap met een shirt van Eden Hazard die als enige in de hele tent wild staat te springen. Tom's bruine geföhnde haar deint aan weerskanten van de microfoon op en neer. De schijnwerper die achter hem staat en moet zorgen voor een cool silhouet verblind ons zo erg dat we gedwongen worden om weg te kijken van het podium.

Een voorzichtige 'How's everybody doing' en 'Let's see some hands!' sporen het publiek nauwelijks aan. 'Give it up for our drummer!' Nog steeds niks. 'How's everybody in the back?' Krekels. Pas hun hitje 'Charlemagne' krijgt de boel een beetje in beweging. De rest van de set bestaat uit nummers met een zware psychedelische inslag afgewisseld met dansbare nummers die een voorzichtig handgeklap van het publiek ontluiken. Ze eindigen met een nieuwe van het album en na afloop zet Tom maar zelf het afscheidsapplaus in.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234