Review: Boardwalk Empire - Seizoen 1

Met het door 'Sopranos'-veteraan Terence Winter geschreven 'Boardwalk Empire' keert HBO op glorieuze wijze terug naar het soort tv waar de kabelzender ooit zijn naam mee vestigde: groots opgezet, ambitieus drama met een arsenaal geloofwaardige en niet noodzakelijk naar onze sympathie hengelende personages, breed uitwaaierende, complexe verhaallijnen en een tijdsbeeld dat tot in de kleinste details wordt opgeroepen.

'Boardwalk Empire' voert ons mee naar 1920, het jaar waarin de drooglegging van kracht wordt én lui die grof geld hebben geroken, zich op de illegale handel en productie van alcohol storten.

Eén van die ondernemende geesten is Nucky Thompson, de penningmeester van het om zijn goktenten en uitgaansleven bekende Atlantic City. In zijn thuisstad – vanwege de ligging aan de oceaan prima geschikt voor smokkel – heeft Thompson zijn zaakjes perfect onder controle, maar wanneer hij zijn handeltje wil uitbreiden naar New York en Chicago, waar het echt grote geld te rapen valt, komt hij al snel onzacht in aanvaring met harde criminelen als Lucky Luciano en Meyer Lansky. Wat vervolgens weer de aandacht trekt van het verwoed op illegale alcohol jagende FBI.

De serie vertelt echter niet alleen het verhaal van de opkomst van de georganiseerde misdaad in Amerika. Het is door de vele, knap uitgetekende personages ook een dwarsdoorsnede van de Amerikaanse samenleving van de jaren twintig, met vrouwen en zwarten die beginnen opkomen voor hun rechten, soldaten die getraumatiseerd van de Europese slagvelden terugkeren en corrupte politici die aan hun postjes vastplakken.

Daarnaast is het ook een adembenemende karakterstudie: Nucky Thompson (knap vertolkt door Steve Buscemi, die eindelijk eens kan laten zien dat hij wat méér kan dan gestalte geven aan weirdo’s of maniakken), de gewetenloze en hebzuchtige crook die niet kan wegsteken dat hij een goed hart heeft, ontwikkelt zich al snel tot één van de meest intrigerende en gelaagde tv-personages sinds Tony Soprano, maar zeker zo boeiend zijn Jimmy Darmody, de beschermeling van Nucky die zich in het gangstermilieu in Chicago opwerkt, of Margaret Schroeder, de Ierse immigrante en jonge moeder die Nucky onder zijn hoede neemt.

Knap ook hoe legenden als Al Capone (hier nog een gewone loopjongen), Lansky en Luciano genuanceerd en vrij van alle gangsterclichés worden opgevoerd. Dat 'Boardwalk' er ook nog eens lichtelijk verbluffend uitziet, hoeft niet te verwonderen: Martin Scorsese zelve, iemand die als geen ander vertrouwd is met het genre, was executive producer en regisseerde ook de eerste aflevering, waarmee hij meteen de torenhoge standaard voor de rest van de reeks zette. U hoeft het er niet mee eens te zijn, maar het resultaat is één van de beste, spannendste en mooiste gangsterfilms die Scorsese sinds zeer lang heeft gemaakt. En hij duurt nog eens twaalf episodes ook. Schol!

Extra’s: Audiocommentaren, een promotionele making of en featurettes over onder andere Atlantic City als gokstad, de speakeasy’s in New York en Chicago, en de immense set die voor de reeks werd gebouwd.

Bekijk de trailer

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234