null Beeld

Review: Bob e.a. Dylan - Masked and Anonymous

Wat Barman mag, mag ik ook, moet Bob Dylan gedacht hebben, en hij draaide nog eens een film - met de hulp van regisseur en co-scenarist Larry Charles dit keer. Het slechte nieuws is dat de prent bij zijn release vorige week in de VS door recensenten ...

Wat Barman mag, mag ik ook, moet Bob Dylan gedacht hebben, en hij draaide nog eens een film - met de hulp van regisseur en co-scenarist Larry Charles dit keer. Het slechte nieuws is dat de prent bij zijn release vorige week in de VS door recensenten én fans de grond ingeboord werd, ondanks grote namen als Jeff Bridges, John Goodman, Penelope Cruz en Jessica Lange op de aftiteling. Het goeie nieuws: de soundtrack van de cd mocht wél op instemmend geknik rekenen, en wordt, in tegenstelling tot de film wellicht, ook in België uitgebracht.

In 'Masked and Anonymous' speelt Bob Dylan de rol van een oude rockmuzikant op zijn retour, die door zijn manager (John Goodman, a.k.a. Uncle Sweetheart) nog één keer bij wijze van comeback voor een benefietconcert wordt opgevorderd. Zodat Dylan en zijn Neverending Tour-begeleiders van de jongste jaren (gitaristen Larry Campbell en Charlie Sexton, bassist Tony Garnier en nieuwe drummer George Recile) live een achttal songs voor het voetlicht kunnen brengen. Vier ervan hebben de cd gehaald: een funky 'Down in the Flood', de traditional 'Diamond Joe' op de wijze van een huppelende country sing-a-long, de met een folklaagje overspoten traditional 'Dixie' en een brutale, rammelende maar overtuigende nieuwe versie van 'Cold Irons Bound'. Jammer genoeg wordt dat aangevuld met weinig verheffende ouwe en nieuwe covers door uiteenlopende internationale artiesten: de Japanse Magokoro Brothers doen iets onverstaanbaars met 'My Back Pages' (één keer leuk), de Turkse Eurovisiesong-winnares Sertab vermassacreert 'One More Cup of Coffee' (ze verzuipt het onder andere in de strijkers) en ook The Grateful Dead (met 'It's All Over Now, Baby Blue'), Sophie Zelmani (met 'Most of the Time'), wijlen Jerry Garcia (met 'Señor') en de Italiaanse crooner Francesco de Gregori, die in 1997 'If You See Her, Say Hello' tot 'Non dirle che non e' cosi'' herbekte, kunnen niet bekoren. Blijven aan de góéie kant over: de Italiaanse rappers van Articolo 31, die in 1998 'Like a Rolling Stone' tot 'Coma una pietra scalciata' omsmolten en daartoe de stem van Dylan 'leenden', en Los Lobos, die voor 'Masked and Anonymous' 'On a Night Like This' door hun Tex-Mexmolen haalden. Daartussen vreemd genoeg ook twee gospelcovers die niks met de film te maken hebben maar de plaat wel over de streep trekken: 'Gotta Serve Somebody' door de machtige Shirley Caesar (staat ook al op de recente gospel-cd met Dylan-covers) en het niet eerder uitgebrachte 'City of Gold' van The Dixie Hummingbirds. 8 op 14, het is gene vette.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234