Review: Boduf Songs - Boduf Songs

U mag nú lichtjes opgewonden door uw designersik beginnen te woelen: na puik werk van Marissa Nadler, (Dave) Pajo, Devendra Banhart (zie elders op deze pagina) en onze volkseigen wonderboys Ignatz en Kiss The Anus Of A Black Cat, verrast Mat Sweet o...

U mag nú lichtjes opgewonden door uw designersik beginnen te woelen: na puik werk van Marissa Nadler, (Dave) Pajo, Devendra Banhart (zie elders op deze pagina) en onze volkseigen wonderboys Ignatz en Kiss The Anus Of A Black Cat, verrast Mat Sweet ons met één van de beste new-folk-platen van de laatste maanden. Een behoorlijk toegankelijke plaat trouwens, want al heeft Sweet 'Boduf Songs' bij 'm thuis opgenomen, het ding verzuipt niet in de ruis. 's Mans zangstem heeft iets van die van Elliott Smith (Smith met een weekvoorraad downers achter de kiezen weliswaar, maar wél bijna even mooi) en de melodieën die hij uit zijn akoestische gitaar plukt, zijn even krachtig als understated.

En toch hangt er een gevoel van onbehagen over 'Boduf Songs'. We horen Sweets vingers over de snaren glijden; we horen hem slikken, zuchten, ademen; we zitten hem, kortom, zo dicht op de huid dat we al na twee songs een aanval van acute claustrofobie kregen. En toen waren zijn teksten nog niet eens goed tot ons doorgedrongen.

Op 'Boduf Songs' worden vlasblonde deernen noch wuivende korenaren bezongen. Sweet heeft ook niet dat speelse en kierewiete van de Banhart/Joanna Newsom/Animal Collective-brigade. Hij klinkt zelfs niet eens overdreven in zichzelf gekeerd, zoals de overgevoelige indie-troubadours uit de nineties. Corruptie en demonen vergiftigen het fluwelen 'This One Is Cursed'. Een paar nummers later, in 'Oh Celebrate', stelt Sweet laconiek vast dat zijn lichaam alle dienst weigert, en in afsluiter 'Vapour Steals the Glow' is de lethargie compleet: Sweet voelt zich 'outrun, held down or crushed', en dat terwijl hij ons in de prachtige opgloeiende openingstrack nog had toegefluisterd dat hij de zon wilde verduisteren met een regenboog van gitzwart braaksel (wij verzinnen niets). Precies die meesterlijke manipulatie van de argeloze luisteraar, dat schimmenspel van licht en donker, die warme, zijige zang en die meeslepende gitaarlijnen met - net onder het oppervlak - een onderstroom van waanideeën en dreiging, tilt 'Boduf Songs' boven de concurrentie uit. Sweet kan wellicht nog beter - hier en daar laat hij een steekje vallen - maar dit is zonder meer verplicht luistervoer voor jongens en meisjes die vaker dan strikt noodzakelijk naar de maan staan te staren, en zich weleens afvragen hoe een moderne minnestreel zou klinken mocht hij hopeloos gestrand zijn on the dark side of the moon. Zó dus.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234