null Beeld

Review: Boeken van het jaar - 2006

De top-3 van de boeken van 2006  volgens de Humo-recensenten: 'Alleman' van Philip Roth , 'Tirza' van Arnon Grunberg en 'Kafka op het strand' van Haruki Murakami. Bekijk het lijstje van de 15 boeken van 2006.


1. Philip Roth, 'Alleman'

Deze eigentijdse versie van de middeleeuwse 'Elckerlijc' reconstrueert het levensverhaal van een joodse reclameman uit New York aan de hand van zijn ziektegeschiedenis. In 'Alleman' (De Bezige Bij) maakt Philip Roth kordaat komaf met de in zijn eerdere romans geventileerde mythe dat de seksuele oerkracht zo bedwelmend is dat ze alles overwint, de dood inbegrepen. Verval holt onafwendbaar lichaam en geest uit, en nergens gloort enige tastbare troost, religieus of anderszins: 'We hadden alleen maar onze lichamen, geboren om te leven en te sterven.' Woekerende wanhoop, in een uitgebeende stijl en een glasheldere verteltrant.


2. Arnon Grunberg, 'Tirza'

Van de zomer nog was Tirza een blogster uit de velen: 'Hoi, ik ben Tirza. Ik heb net mijn eindexamen gedaan. En dit jaar ben ik voor het eerst alleen op vakantie gegaan. Eerst zou ik met twee vriendinnen gaan, maar dat ging niet door. Te ingewikkeld om hier uit te leggen. Ik schrijf dit voor al mijn vrienden, maar ook voor iedereen die geïnteresseerd is in dingen die ik leuk vind en doe. Afrika, cello, muziek in het algemeen, nou ja en de rest daar zullen jullie wel achterkomen als jullie mijn posts lezen.' Sindsdien is deze Tirza ontmaskerd als een buikspreekster van Arnon Grunberg en heeft ze het eeuwige leven in 'Tirza' (Nijgh & Van Ditmar), de beste Nederlandstalige roman van 2006.


3. Haruki Murakami, 'Kafka op het strand'

In 'Kafka op het strand' (Atlas) zapt de Japanse grootmeester Haruki Murakami inventief tussen twee verhalen, die gaandeweg steeds meer met elkaar verstrengeld raken: de vijftienjarige Kafka loopt van huis weg en ontpopt zich tot zijn eigen verbijstering als een moderne Oedipus; en de stokoude Nakata, een analfabeet zonder herinneringen maar mét een halve schaduw, volbrengt een magische odyssee. Intussen sloopt Murakami als vanouds de muren tussen echt en verzonnen, droom en werkelijkheid, vervreemding en vertrouwen.


4. Jonathan Franzen, 'De onbehaaglijkheidsfactor'

Vijf jaar geleden leverde Jonathan Franzen in dit overzicht het Boek van het Jaar: 'De correcties'. Opvolger 'De onbehaaglijkheidsfactor' (Prometheus) bundelt zes onthutsend eerlijke verhalen over zijn leven en liefdes. Ze borstelen het portret van een turbulente puberteit in een ongewoon gezin in een snel veranderend land. Net als in zijn meesterlijke familieroman biedt Franzen een spitse, geestige en ontroerende blik op het verkruimelen van de Amerikaanse droom.


5. Rick Moody, 'De wichelroedelopers'

Wanneer een enveloppe met de uitgeschreven pitch voor een grootse televisiereeks per vergissing in handen van de concurrentie belandt, komt daar een magistrale estafette à la 'Short Cuts' van. Rick Moody zoomt in op de haaienvijver van de Amerikaanse entertainmentindustrie en biedt een voyeuristische inkijk in de vakkundig gecamoufleerde neurosen van een natie. 'De wichelroedelopers' (Contact) is 'De correcties' van Jonathan Franzen meets 'Onderwereld' van Don DeLillo meets 'In alles een man' van Tom Wolfe: een loepzuivere, zéér genietbare Great American Novel.


6. Tony Judt, 'Na de oorlog. Een geschiedenis van Europa sinds 1945'

Tony Judt (58) is een geestige, erudiete Britse historicus die een mooie academische carrière heeft opgebouwd, tot in New York. Aan die carrière hebt u niks, wel aan de gevolgen in boekvorm: 'Na de oorlog. Een geschiedenis van Europa sinds 1945' (Contact) is een meesterwerk. In 1989 veranderde de toekomst van Europa, en Judt begreep dat daardoor ook het verleden zou veranderen: hij besloot de Europese naoorlogse geschiedenis nog eens neer te schrijven. Neem het dit keer eens aan van Ian Kershaw, de vermaarde Hitler-biograaf: 'Het is moeilijk voor te stellen hoe je een beter boek zou kunnen schrijven over de heropstanding van Europa uit de as van 1945.'

7. JMH Berckmans, 'Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel'

Of ook wel: shit happens and will keep on happening. JMH Berckmans , de chroniqueur van Barakstad-Antwerpen, ramt de lezer een sublieme verzameling rafelige minisymfonieën, ijselijke oerschreeuwen en bijwijlen ondraaglijk ontroerende brieven door de strot. Elk woord in 'Je kunt geen twintig zijn op suikerheuvel' (Manteau) klinkt doorleefd. Het brutaalste én ontroerendste Vlaamse boek van het jaar.


8. Alfred Schaffer, 'Schuim'

De meest overrompelende poëzie van 2006 staat in 'Schuim' (De Bezige Bij) van Alfred Schaffer . Met een on-Nederlandse voorliefde voor grote woorden en grote gebaren en een on-Nederlandse overgave aan woest sarcasme en woeste pijn neemt Schaffer onze tijd onder de loep. Vorm en inhoud zijn één: zowel in de gedichten als in onze tijd heerst verwarring. Bij gebrek aan houvast rest slechts schuim: bij momenten mooi en zelfs feeëriek, maar ook ijl en ongrijpbaar. En altijd tijdelijk: 'verwacht geen antwoord op je vragen we zijn / tenslotte op neutraal gebied ingeklemd / tussen zwakzinnigen en de laatste technologie.'


9. Tom Lanoye , 'Het derde huwelijk'

In 'Het derde huwelijk' (Prometheus) gaan de even doodzieke als homoseksuele Maarten Seebregs en de even zwarte als illegale Tamara een schijnhuwelijk aan. Dat is voor Tom Lanoye het vertrekpunt voor een geestige, pertinente en virtuoze doorlichting van het moeizaam multiculturele Vlaanderen. Naarstig werkt Lanoye verder aan zijn Great Flemish Novel, al laat hij intussen niet na de grenzen van het genre te verleggen: de nu al klassieke seksscène is in velerlei opzichten een hoogtepunt.


10. Peter Sloterdijk, 'Het kristalpaleis'

In 'Het kristalpaleis' (Sun) doet de Duitse filosoof Peter Sloterdijk in 42 beknopte hoofdstukjes zijn verhaal over de globalisering. Net als in zijn werk over het cynisme of de gentechnologie grijpt hij een buzzword aan om eigen, scherpe inzichten te lanceren, compleet met verrassende historische analyses en vanbuiten te leren oneliners. Sloterdijk mag zichzelf dan eerder manager dan artiest noemen, zijn teksten rocken en rollen als de beesten die, zo laat hij nooit na te vermelden, wij allen zijn.


11. Douglas Coupland, 'JPod'


'JPod' (Anthos) is een hilarische kruising tussen 'Microslaven' en 'Alle families zijn psychotisch': een stel geschifte gamedesigners probeert zich met de moed der wanhoop staande te houden in een wereld van kotsverwekkende bedrijfscultuur en woekerende willekeur. Douglas Coupland neemt zijn eigen obsessie met de tijdgeest vrolijk in de zeik en doet waar hij sinds 'Generatie X' een meester in is: het registreren van de vertwijfeling en onrust die overblijven nadat de allerlaatste zekerheden zijn verpulverd.

12. Marisha Pessl, 'Calamiteitenleer voor gevorderden'

De 29-jarige debutante Marisha Pessl werd het afgelopen jaar met veel

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234