null Beeld

Review: Bony King op Pukkelpop 2015

Als wij zelf iemand hadden mogen kiezen om na een veel te korte nacht festivaldag nummer twee mee te beginnen, dan waren we zonder enige twijfel met Bony King op de proppen gekomen. En kijk, Chokri, de Goden en onze opperbevelhebber waren ons goed gezind: daar stonden de Bony King en wij, oog in oog, even na de klok van elven in de Marquee.

Zelden iemand zo fris gewassen en perfect geföhnd zo vroeg op een podium weten verschijnen als Bram Vanparys. Zelden ook zulke authentieke Gram Parsons-americana uit de mond en vingers van een Gentenaar weten komen. Het moet gezegd dat de groep die hij rondom zich had verzameld – in tegenstelling tot het uitstekende internationale sessievolk dat op zijn recente ‘Wild Flowers’ meegespeelde gewoon een roedel locals die hij in Flanders Fields was tegengekomen – hem in die uitheemse perfectie perfect ruggensteunde. Met hoofdrollen voor toetseniste Cleo Janse en gitaar en lapsteel-verantwoordelijke Gertjan Van Hellemont (zaterdagnamiddag nog met zijn eigen Douglas Firs aan de arbeid in de Wablief?!. Gedriëen – Bram, Gertjan en Cleo – namen ze ook de harmoniëen op voortreffelijke wijze voor hun rekening. Eén keer namen ze daarvoor zelfs instrumentloos plaats aan de microfoon, maar om hun kunnen in de kwestie te onderstrepen was het niet nodig geweest, ook al omdat het liedje waarin zij hun emotionele, meerstemmige machtsvertoon verpakten net dat tikje te dun was.

De Bony King had zijn beste songs vooraan in de set gestopt (is er in België de laatste vijf jaar een mooier lied geschreven dan ‘Sad Rosanna’?), het vroege uur indachtig een slimme zet. Toen hij er wat superstraf materiaal een beetje doorheen zat, waren wij al lang over de streep.

Hij bracht een song die hij aankondigde als ‘Een liedje over de Bijbel’: iets nieuws of iets ouds dat wij vergeten waren? In ieder geval iets episch, iets dat hem veel minder als gegoten zat dan de rest van zijn repertoire, maar wel iets waarvan je voelde dat hij er ooit nog zijn weg in zou kunnen vinden.

Afgesloten werd er met ‘Summer Nights’, een single die zo bol staat van de tekstuele en muzikale verwijzingen dat het haast een parodie lijkt. Maar wat een bloedmooie parodie.

Op die van ons na heeft niemand ons ooit zo mooi wakker gemaakt.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234