null Beeld

Review: Brian Setzer 68 Comeback Special - Ignition

Aaah... de zoete geur van Vitalis haarlak! Surfin Bird! Batmobile! U merkt het: wij zijn ooit zelf nog rockabilly geweest, vol heimwee naar vervlogen tijden die we nooit persoonlijk meegemaakt hebben - een puberale dwaling die meer dan waarschijnlijk...

Aaah... de zoete geur van Vitalis haarlak! Surfin Bird! Batmobile! U merkt het: wij zijn ooit zelf nog rockabilly geweest, vol heimwee naar vervlogen tijden die we nooit persoonlijk meegemaakt hebben - een puberale dwaling die meer dan waarschijnlijk veroorzaakt werd door onze oom Georges, die aan het haardvuur sterke verhalen over de good ol' sixties placht op te dissen. Een Solex op ether! Scheermesjes in de revers van leren jekkers om je tegenstander te verrassen als hij je bij de kraag dorst te vatten! Truly magnificent times.

Brian Setzer heeft van nostalgie zijn core business gemaakt. In de eighties zorgde hij er met The Stray Cats voor dat kappers overal te lande de tondeuse mochten bovenhalen voor de plots immens populaire coupe eendengat, en in de nineties liet hij middle class Amerika kennismaken met jaren '40 & '50 swing via zijn Brian Setzer Orchestra, een zestienkoppig ensemble dat in vrij korte tijd een stevige live-reputatie wist op te bouwen. Een alternatief voor al wie de line dance beu was.

Nu is hij dus terug. Hij doopte zijn nieuwe groep enigszins ambitieus Brian Setzer 68 Comeback Special, naar de legendarische tv-special die Elvis in - u raadt het - 1968 maakte. Gevraagd of deze cd dan een Elvis tribute is, zei Setzer: 'Isn't all music an Elvis Presley tribute?' Wij zouden het niet weten, vraag het misschien eens aan de Baha Men.

Opener en titeltrack 'Ignition' scheurt meteen lekker weg: 'Some say that she's built for comfort/ others built for speed/ Well she just makes my engine race/ She's everything I need' en dan nog een paar honderd regels garagistenbeeldspraak om duidelijk te maken dat in Brians wereld de vrouw wel degelijk een bolide is. En vice versa, uiteraard. Assez bête, toegegeven, maar niettemin pretty good fun.

Daarna gaat het al gauw volledig fout: '5 years, 4 months, 3days' is drammerige countryrock die u even goed op pakweg de Gentse Feesten gehoord zou kunnen hebben, vlak na het neusfluitensemble uit Kazachstan, bijvoorbeeld. Op '8 track' waagt Setzer zich voorwaar aan het jodelen; een moreel verwerpelijke bezigheid die nooit goed te praten valt. Hoewel: we kunnen ons een scenario voorstellen met een hotelkamer, drie stewardessen van Swissair, royale dosissen moonshine en een poedel, maar we dwalen af, richting ''59': daarin zingt Setzer: 'Everything I want is from '59/ I guess I'm behind the times', een song die klinkt als Bryan Adams op Brylcreem. Nog erger wordt het op 'Santa Rosa Rita', een kruising tussen het allerslechtste van Elvis en, euh, Stars on 45.

Daarna wordt het gelukkig beter. Setzer is in z'n element als hij mag doen wat hij kan als geen ander: rocken als de beesten. Dat hij nog steeds een begenadigd gitarist is, mag hij bewijzen op afsluiter 'Malagueña', dat hij een fantastische Dick Dale-behandeling meegeeft: de ideale soundtrack om met uw lief naar de drive in te rijden in uw '58 Chevy.

Deze integraal uit cars & girls opgetrokken schijf is vooral een braaf plaatje. Wil u iets spannenders, dan kunnen we u van harte de nieuwe Tool aanraden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234