null Beeld

Review: Bruce Springsteen - The Ghost of Tom Joad

Voor 'The ghost of Tom Joad' liet Bruce Springsteen zich inspireren door 'The grapes of wrath', de klas­sieker van John Steinbeck over de Grote Depressie die in de jaren dertig miljoenen Amerikanen armlastig maakte en duizenden illegale planta­gewe...

Voor 'The ghost of Tom Joad' liet Bruce Springsteen zich inspireren door 'The grapes of wrath', de klas­sieker van John Steinbeck over de Grote Depressie die in de jaren dertig miljoenen Amerikanen armlastig maakte en duizenden illegale planta­gewerkers tot onmenselijke slavenar­beid dwong. De link met het heden­daagse, met zijn eigen bevolking bij­na op voet van oorlog levende Amerika, heeft u vast sneller gelegd dan een knoop in een paling. En dat een mens niet vrolijker wordt van de nieuwe Springsteen had u wellicht ook al begrepen. Zo schieten we lek­ker op.

Dezelfde sobere, zachtjes de strot dichtknijpende sfeer die van 'Nebraska' zo'n ijselijk mooie plaat maakte, heerst over de twaalf van al­le franje ontdane songs op 'The ghost of Tom Joad'. De akoestische gitaar wordt spaarzaam betokkeld, als er al drums zijn worden ze heel behoedzaam aangetikt, af en toe vlijt een viool zich aan Bruce zijn voeten. Het lijkt wel of de songs in een ver­laten spookstation zijn bedacht, zit­tend op een lege en naar een dood­lopend spoor gerangeerde goederen­wagon, met het Zuiderkruis helder flikkerend boven het hoofd en slechts een fles en het spook van Woodie Guthrie als gezelschap.

Het begint met de schrijnende harmonica die destijds over 'The River' woei. Een geluid dat schijnt te zeggen: alles is verloren, het komt nooit meer goed. De rechthartige, immer en overal voor de verdrukten opkomende Tom Joad heeft namelijk de geest gegeven. Jammer genoeg aan iemand die hem verstrooid uit handen heeft gelegd en hem niet meer vindt. Net nu hij weer brood­nodig is want 'Families sleepin' in their cars in the southwest/ No ho­me no job no peace no rest'. Een man staart hoofdschuddend in een uitdovend kampvuur, 'waitin' on the ghost of Tom Joad'. De toon is gezet en hij klinkt somberder dan Karel Van De Woestijne wanneer het plensregende in den herfst.

Niemand wint op 'Tom Joad'. Vrij­wel alle personages proberen zich vruchteloos uit de ranzig ruikende oksel van de samenleving te bevrij­den, velen hebben het bijltje erbij neergelegd aangezien er toch niets meer te hakken valt. In het bloed­stollende 'Straight time' probeert een ex-misdadiger met weinig succes

zijn hoofd en dat van zijn vrouw en kinderen boven water te houden. Hij moet al zijn wilskracht bij mekaar harken om niet tot zijn oude on­deugden te vervallen: 'Got a cold mind to go tripping 'cross that thin line, l ain't making straight time'. Je voelt gewoon dat het slechts een kwestie van tijd is vooraleer vader zijn jachtgeweer zwijgend tussen de Workmate zal klemmen om de loop eraf te zagen.

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234