null Beeld

Review: Chocolat

Volgende week zitten er met 'Almost Famous' van Cameron Crowe en 'Quills' van Philip Kaufman twee juweeltjes in de zalen die samen goed zijn voor vijf radiante sterren, maar voorlopig moet u het stellen met drie héle middelmatige films waarvoor ...

Erik Stockman

Volgende week zitten er met 'Almost Famous' van Cameron Crowe en 'Quills' van Philip Kaufman twee juweeltjes in de zalen die samen goed zijn voor vijf radiante sterren, maar voorlopig moet u het stellen met drie héle middelmatige films waarvoor we slechts met héél veel moeite een beetje enthousiasme kunnen opbrengen. Om te beginnen willen we de volgende existentiële vraag in de groep gooien: kan één luttele scène een volledige langspeelfilm verknallen? Jazeker: het gebeurt bijvoorbeeld in 'Chocolat', de nieuwe film van de naar Hollywood uitgeweken Zweedse cineast Lasse Hallström ('My Life As A Dog', 'What's Eating Gilbert Grape?, 'The Cider House Rules'). We gaan de bewuste scène hier níet uit de doeken doen; laat ons het erop houden dat hij zich ergens rond de zeventigste minuut voordoet en dat de Amerikaanse karakteracteur Alfred Molina zich in het fragment even onsterfelijk belachelijk maakt als Ray Liotta in de hersenloze slotscène van 'Hannibal'. Voor het zover is, laat 'Chocolat' zich bekijken als een film die vervaarlijk heen en weer danst op het slappe koord tussen komedie en farce, tussen drama en soap, tussen luchtige dorpskroniek en slechte vaudeville. Juliette Binoche speelt een alleenstaande vrijdenkende moeder die in 'een Frans stadje uit de jaren vijftig waar de tijd al eeuwen stilstaat' een chocolaterie opent, tot grote ontzetting van de oerconservatieve buurtbewoners en vooral van de onverdraagzame burgemeester (Molina), die Binoche brandmerkt als een heidense toverkol.

Niet getreurd: één keer proeven van de chocolade en de dorpsbewoners veranderen als bij toverslag van vrome pilaarbijters in swingende levensgenieters. Zo gaat dat in het land van de cinema! De personages zijn allemaal onversneden karikaturen (de devote burgemeester, de gitaarspelende zigeuner, de brutale echtgenoot) en de plot loopt op krukken, maar er valt te genieten van Binoche (een actrice die ons doet verlangen naar knisperige stokbroden en verse gruyère), van de leuke verschijning van Johnny Depp (als de zigeuner), en van de sprookjesachtige wind die af en toe door de film waait. Tot dus die ene rampscène opduikt en de hele film als een slechtgebakken chocoladetaart definitief uit elkaar valt. Ma had ons nog zo gewaarschuwd: chocolade is slecht voor de lever!

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234