null Beeld

Review: Chuck Prophet - Age of Miracles


'Age of Miracles' is soloplaat nummer zeven van Chuck Prophet, de man die met Green On Red (1982-1992) een marketingmachine en een hitsingle te kort kwam om country voorgoed in het rijtje der hippe muziekgenres bij te zetten. Prophet beperkt zich a...

Jürgen Beckers


'Age of Miracles' is soloplaat nummer zeven van Chuck Prophet, de man die met Green On Red (1982-1992) een marketingmachine en een hitsingle te kort kwam om country voorgoed in het rijtje der hippe muziekgenres bij te zetten. Prophet beperkt zich allang niet meer tot alleen maar country - zijn liefde voor hiphop en soul zijn al enkele platen merkbaar - maar in de saloon, achter het kippengaas, daar blijft hij zich het meest op zijn gemak voelen. Wij zagen hem twee jaar geleden in de Muziek-O-Droom in Hasselt aan het werk voor dertig toeschouwers: één van de beste concerten van dat jaar. In Amerika verkoopt Chuck van elke plaat vijf- of zesduizend exemplaren, in Europa twee of drie meer. Onbegrijpelijk is dat allang niet meer, een schande nog steeds.

Met nog altijd geen grote machine achter zich, zag Prophet zich genoodzaakt voor 'Age of Miracles' maar weer eens het instrumentarium in de woonkamer op te stellen. Gezeten op de eigen canapé met de Fender Squier op de schoot, stelde hij twee dingen vast: hij kampte met een writer's block, en hij was verliefder dan ooit op zijn eigen vrouw en vast groepslid, Stephanie Finch. Hij besloot het nuttige aan het aangename te koppelen, schreef een handvol tere lovesongs en schakelde Eric Drew Feldman (zie The Magic Band van Captain Beefheart, maar ook PJ Harvey, dEUS en Moondog Jr.) in als co-producer, eindredacteur en toeters- en bellenman.


'Some things aren't made for fixin'', luidt de openingszin, en het mag duidelijk zijn dat Chuck het heeft over zijn eigen wankele gestel en zijn te breekbare hart. 'Automatic Blues' is één van die songs die eruit moesten to get the creative juices flowing: geen hoogvlieger maar best genietbaar dankzij het fijne streepje moog van Feldman. In 'Smallest Man in the World' - grappige tekst maar niet grappig genoeg - komt Max Butler op pedal steel dan weer de meubelen redden. Helemaal ondermaats zijn 'West Memphis Moon' - vier doordeweekse strofen en een flutrefrein - en 'Heavy Duty', geschreven met Prophets idool Dan Penn, auteur van soulklassiekers als 'Do Right Woman' en 'Dark End of the Street'. Te zeer onder de indruk, wellicht.

Maar we zeiden het al, Chuck is in love, dus vlug over naar de sectie ballads en semiklassiekers. Een lap steel, pedal steel, echoplex, strijkers en tonnen wahwah zijn de ingrediënten van 'Age of Miracles', een aan Lee Hazlewood verwante trage die aantoont dat een minimum aan woorden volstaan om tranen te laten opwellen: 'Hey / Okay / Alright / In the age of miracles'.

'Just to See You Smile' is een rechtstreekse liefdesverklaring. 'I walked twenty blocks to your favorite bakery,' opent hij, want daar hebben ze de croissants die zij het liefst heeft. In de refreinen gaat hij aan de haal met 'Penny Lane' van The Beatles. Stephanie Finch zorgt met Kim Deal-backings zelf voor kippenvelmomenten in 'You Got Me Where You Want Me', en Chuck steekt het ook weer niet onder stoelen of banken: 'You got me doing things I've never done before / Feeling things I've never felt before'. Vijftien jaar samen, alstublieft.

Single 'You Did (bomp shooby dooby bomp)' - een knipoog naar 'Who Put the Bomp', een hit van Barry Mann uit 1961 - is ons aller Arriba!-favoriet. Een hiphopbeat, hartverscheurend onderbroken voor één van de mooiste countrystrofes in tijden: 'Wake me up if I should drift away / I don't wanna miss a thing / Take my hand and lead me all around / I don't care where we're going'.

Afsluiter 'Solid Gold' is een laatste, kinderlijk ontroerende ode aan zijn muze: 'It was you who brought me along / And you taught me how to live it'. Mocht u twijfelen aan de geadresseerde, dan staat het bij de credits nog eens netjes vermeld: 'Solid gold: Stephanie Finch'.

'Age of Miracles' is één van de beste writer's blocks van de laatste jaren, maar 'Homemade Blood' uit '97 blijft Chuck Prophets beste plaat. Nog steeds vlot in de handel verkrijgbaar. Ook dat is een mirakel.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234