Review: CocoRosie - Noah's Ark

Vorig jaar was CocoRosie nog de novelty act van de neo folk: twee zussen met getekende snorretjes die elkaar na tien jaar ruzie om de hals waren gevallen en vervolgens met behulp van wat speelgoed en huisraad, een beatbox en een paar muziekinstrument...

Vorig jaar was CocoRosie nog de novelty act van de neo folk: twee zussen met getekende snorretjes die elkaar na tien jaar ruzie om de hals waren gevallen en vervolgens met behulp van wat speelgoed en huisraad, een beatbox en een paar muziekinstrumenten een plaat hadden ingeblikt, 'La maison de mon rêve'. 'Noah's Ark' stelt dat beeld bij: Sierra en Bianca Casady zijn blijvertjes. Al duurt het even voor je dat merkt: pas na herhaalde beluistering wen je aan de bijwijlen lamentabele klankkwaliteit en zie je in de modder de parels blinken. 'Noah's Ark' lijkt trouwens wel opgenomen op een neerhof: we horen achtereenvolgens een dikbil ('K-Hole'), een kattenwelpje en een bronstige hengst ('Bear Hides and Buffalo'), en een stokoude haan ('The Sea Is Calm').

Minder is meer op 'Noah's Ark': in 'South 2nd' doet sporadisch getrek aan een accordeon wonderen, 'Tekno Love Song' is weinig meer dan gepluk aan een akoestisch gitaartje, en de ontroering die een mens kan teweegbrengen met een tamboerijn en een omgekeerde wastrommel: u moet het horen ('Armageddon') om het te geloven. Het helpt dat de Casady's allebei begiftigd zijn met een unieke stem: die van elfje Bianca is half Björk, half Billie Holiday, die van Sierra is klassiek geschoold. Soms vloeien ze naadloos in elkaar over ('Beautiful Boyz'), op andere momenten wordt het stemmencontrast juist mooi uitgespeeld ('Noah's Ark'). Het helpt ook dat er gasten zijn uitgenodigd: geestesgenoot Devendra Banhart haalt z'n beste Spaans boven in 'Brazilian Sun', in 'Bisonours' laat de Franse rapper (Spleen) de woorden als knikkers uit z'n mond rollen, en Antony blaast, zonder de Johnsons maar mét een vleugel onder z'n vingers, de zusjes bijna weg in 'Beautiful Boyz' (maar Antony blaast dit jaar alles en iederéén weg - zijn dragname is Katrina - dus daar hoeven ze zich niet voor te schamen).

De zweverige teksten blijven een heikel punt, maar als de dames - helaas niet vaak genoeg! - het luikje van hun hart op een kier zetten, sijpelt de tristesse zo naar buiten. 'Mama says bitch come over here / If you're so tough you'll have no fear' herinneren ze zich in 'South 2nd'. De cd is opgedragen aan moeder Casady: het is een pak van ons hart.


(CocoRosie speelt op 13/09 in de AB-Box (uitverkocht), op 11/11 in de Magdalenazaal in Brugge en op 28/11 in de Stadsschouwburg van Leuven.)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234