Review: Coldcut - Sound Mirrors

Remixers, deejays, veejays, platenbazen (het gereputeerde Ninja Tune), softwareontwikkelaars: de Britten Matt Black en Jonathan More hebben zoveel om handen dat ze maar af en toe de tijd vinden om een verse cd uit te brengen. 'Sound Mirrors' is de eerste sinds het ruim zeven jaar oude 'Let Us Play!'.

Twee decenniën geleden ontketende Coldcut een revolutie in de elektronische muziek, eerst met geniaal digitaal knip- en plakwerk (in een tijd dat een mens bij cut and paste eerder aan door een seriemoordenaar verminkte lichamen dan aan muziek dacht), later met tegendraadse breakbeats die meer navolgers op ideeën brachten dan onze oren konden verdragen.

Black & More zijn dus duivels-doet-al, maar zingen is niet hun fort. Geen nood: de heren hebben ondertussen de telefoonnummers van zoveel prima zangers en rappers dat ze voor 'Sound Mirrors' l'embarras du choix hadden. De gaststemmen komen uit de meest diverse hoeken: avant-gardistische jazz (Anne Peacock in het heerlijk hortende en stotende 'Just for the Kick'), hiphop (Roots Manuva laveert in 'True Skool' z'n woorden behendig tussen de scratches en de tablas), literatuur (Saul Williams met het verhalende 'Mr Nichols') of vuige rock-'n-roll (de kreten van Jon Spencer over de big beats van 'Everything Is under Control'). Stuk voor stuk heftige songs met een vette groove, maar echt groots is Coldcut in de kalmere nummers, zoals het door de warme stem van John Matthias gedragen 'Man in a Garage', geavanceerde clicks & cuts waar zowaar een fiddle (zeg nooit viool tegen een bluegrass-fiddle!) doorheen is geweven, of het luie, jazzy 'Colours the Soul', of 'Walk a Mile in My Shoes', een sensueel triootje van échte strijkers, elektronische percussie en de zoetgevooisde Robert Owens. De tekst is een kritische kanttekening bij onze kille, koude, harteloze westerse wereld, één van de vele op deze plaat. Gelukkig wordt die boodschap je nergens door de strot geramd, tenzij dan in 'Aid Dealer', dat ons ook muzikaal (een vage, digitale variant op de afrobeat) te ongenuanceerd is.

De diagnose: door de verscheiden instrumentatie en de uiteenlopende stemmen stuitert 'Sound Mirrors' zo'n beetje alle kanten uit en lijkt het meer een best of van het Ninja Tune-label dan een cd van één artiest. Maar wel een verdomd goede best of.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234