null Beeld

Review: Coral - Magic and Medicine

De New Musical Express is een cynisch Brits blaadje dat eigenlijk nooit iets anders heeft gedaan dan artiesten eerst tot bloedens toe hypen, om ze een paar maanden later weer af te kunnen schieten. De nieuwste hype bij de NME heet The Coral. Over hen...

De New Musical Express is een cynisch Brits blaadje dat eigenlijk nooit iets anders heeft gedaan dan artiesten eerst tot bloedens toe hypen, om ze een paar maanden later weer af te kunnen schieten. De nieuwste hype bij de NME heet The Coral. Over hen orakelt de kenner van dienst: 'De concurrentie is kansloos!'

O ja? Als het weer 1971 was, misschien, en zelfs dan zou The Coral het moeten afleggen tegen betere platen van groepen als Traffic en The Small Faces. Slecht is 'Magic and Medicine' allerminst, maar elke noot klinkt als een doorslag van een echo van een noot die al eerder en beter op elpees van de Stones ten tijde van 'Angie' ('Eskimo Lament'), Dylan anno 1969 ('Bill McCai'), The Doors ('Secret Kiss') of Love ('Milkwood Blues') stond. Het lijkt alsof de piepjonge groepsleden een winkel in sixties & seventies collectibles hebben beroofd, en sinds ze een handvol magic mushrooms genuttigd hebben, geloven dat het hun taak is die zooi na te spelen.

Op basis van songs als 'Liezah' denk je dat de ouwe hippie Donovan tijdelijk als zanger is ingehuurd door de heropgerichte Jefferson Airplane, of een van die andere flutgroepen uit de silly sixties. Op 'Talkin' Gypsy Market Blues' wordt de mondharmonica bovengehaald, en lijkt het éven alsof Paul Butterfield weer leeft. Tot je bedenkt: de Butterfield Blues Band was honderd keer béter. Achtendertig minuten lang presteert The Coral het te doen alsof rock-'n-roll de voorbije dertig jaar niet is geëvolueerd. Zelfs Lenny Kravitz lijkt een futurist vergeleken met deze retro-maniakken! Hun bio beweert dat de groep 'both eyes on the future' heeft en dat ze zo 'divers' en 'progressief' zijn en 'alle genres feilloos assimileren tot iets nieuws!' Bullshit. Dat het allemaal al eens eerder is gedaan, is op zich geen argument contra, dat het allemaal al beter is gedaan, wél.

Soms zijn The Coral (ongewild?) grappig: op 'Don't Think You're the First' zingt James Kelly 'we hear the sound of a thousand violins' en vervolgens hoor je een dwarsfluit. Spacy! Zet op Pukkelpop uw horloge dertig jaar terug, en u zal genieten van een lekker vet concert van The Coral, maar verwacht niet meer dan een intense herhalingsoefening. 'Magic and Medicine' is een goeie plaat voor wie denkt dat de popgeschiedenis gisteren is begonnen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234