Review: Craig Armstrong - As If To Nothing


Craig Armstrong is vooral bekend als de (mede)architect van de Massive Attack-sound, als arrangeur voor Björk, Madonna en U2, en als componist van de soundtracks van blockbusters als 'Moulin Rouge' en 'Romeo & Juliet'. Maar op zijn vorige prachtpl...


Craig Armstrong is vooral bekend als de (mede)architect van de Massive Attack-sound, als arrangeur voor Björk, Madonna en U2, en als componist van de soundtracks van blockbusters als 'Moulin Rouge' en 'Romeo & Juliet'. Maar op zijn vorige prachtplaat 'The Space Between Us' arrangeerde hij al elke luisteraar een krop in de keel door 'Let's Go out Tonight' van het wonderlijke en zwaar onderschatte groepje The Blue Nile nog mooier te maken dan het al was. Do yourself a favour en koop 'The Space Between Us' van Craig Armstrong - en als u toch in de platenwinkel bent, koop dan ook meteen zijn tweede cd, 'As If to nothing'.

Op 'As If to Nothing' staan naast de prachtige single, het ontroerende 'Wake up in New York' (met zang van Evan Dando), nog twee supersongs die zo mogelijk nog briljanter zijn. Bono heeft z'n stembanden uitgeleend voor de remake van 'Stay (Far Away, So Close)', destijds door U2 gecomponeerd voor de soundtrack van Wim Wenders' film. Hier zingt Bono het kwetsbaar, hees, alsof hij over het graf heen alsnog met Frank Sinatra een duel aangaat: wie kan het best zingen om drie uur 's ochtends, nadat die nacht je wereld in elkaar is gestort. En zo mogelijk nog beter is 'Let It Be Love', gezongen door Steven Lindsay: een oersimpele, schaamteloos sentimentele tekst en een spiritueel, nee, diep religieus strijkersarrangement snoeren de grootste cynicus vier bloedmooie minuten lang de mond.

Op 'Miracle' ijlt een mij onbekende Indische of Pakistaanse sirene zich door een soundscape van drie minuten negentien seconden, en ook dát klinkt prachtig. Voor- en nadien valt ook nog behoorlijk te genieten van het imposante 'Choral Ending' (in feite de lange outro van 'Let It Be Love'), en van stukken en brokken die, als ik even probeer mijn grenzeloze enthousiasme te temperen, ook overschotjes van 's mans soundtracks zouden kunnen zijn. Goed, de white noise van 'Inhaler' misstaat op deze idyllische plaat. En het door de Duitse Antye Greie-Fuchs van een monotone, Teutoonse opsomming voorziene 'Waltz' had ik liever met een andere stem en een andere tekst gehoord. Of wordt u warm van 'ausgezeichnet drei vier punkt grösser kleiner minus semi-colon fünf ypsylon...'?

Vier parels en wat vulsel: nog altijd goed voor een score van elf op tien.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234