Review: Cream - Cream BBC Sessions

Het was in die dagen dat de tekst 'Clapton is God' voor het eerst op een blinde muur in Londen gekalkt werd. Lang geleden: men kalkte nog als men zich op een muur wilde uiten. Waarom Clapton tussen 1966 en 1968, voorbijgesnelde jaren van renaissance,...

Het was in die dagen dat de tekst 'Clapton is God' voor het eerst op een blinde muur in Londen gekalkt werd. Lang geleden: men kalkte nog als men zich op een muur wilde uiten. Waarom Clapton tussen 1966 en 1968, voorbijgesnelde jaren van renaissance, revolutie en langverbeide zedenverwildering, bovenmenselijke eigenschappen werden toegeschreven, kan ik nog precies navoelen op 'Cream BBC Sessions'. Geprezen zijn dan ook de schatkamers van Auntie Beeb, en ik prijs mezelf gelukkig dat ik de grandeur van Clapton nog kán navoelen.
Eric Clapton
had al van zich laten horen bij John Mayall's Bluesbreakers en The Yardbirds, maar pas toen hij met bassist Jack Bruce en drummer Ginger Baker Cream oprichtte, overtrof hij zichzelf en meteen ook de meeste van zijn gitaarspelende generatiegenoten, op Jimi Hendrix na dan.
Cream was een power trio waarvan je zelfs diep in de jaren negentig nog de invloed kon horen: bij Masters of Reality bijvoorbeeld, en, om wel heel dicht bij huis te blijven, zelfs zo nu en dan bij The Clement Peerens Explosition. Het vertrekpunt van Cream zou altijd de blues blijven, die ze met z'n drieën aan een nieuw leven hielpen dat in Swinging London niet misstond, en in één moeite door aan even briljante als gedurfde arrangementen: neem 'Crossroads' en 'Four until Late' van Robert Johnson, neem 'I'm So Glad' van Skip James, 'Born under a Bad Sign', 'Outside Woman Blues', 'Lawdy Blues' en neem zeker ook 'Rollin' and Tumblin' van de grote Muddy Waters. En vergeet onder het nemen het jakkerende 'Traintime' niet, geschreven door Jack Bruce zelve. Uit deze 'BBC Sessions' blijkt ten overvloede wat voor machtig geluid een elektrisch versterkt trio kan voortbrengen en hoe adembenemend Cream als live-band wel was, zelfs in een voor de rest dooie radiostudio.
Er staan ook korte fragmenten uit een radio-interview met Clapton op deze cd, waarin hij onder andere zegt dat hij zich verheugt op een cluboptreden in Parijs, zijn allereerste: zo jong was hij toen. Hij zegt ook dat Cream niet de zoveelste bluesband wil zijn. 'Wrapping Paper', hun eerste single, is zeer ontypisch voor Cream - een lieflijke, vaudevilleachtige popsong, die alleen maar als lokkertje was bedoeld. De meerwaarde die ze zochten, vonden ze in de uit Amerika overgewaaide psychedelische muziek - ineens hadden er zich meer papegaaien dan gewoonlijk in Hyde Park genesteld, en bij dat bonte gezicht kleurden 'Strange Brew', 'Sunshine of Your Love', 'Take it Back' en 'Swlabr' uitstekend; de psychedelische toets zat 'm niet alleen in het weidser wordende groepsgeluid, maar ook in de teksten van Pete Brown, met wie Jack Bruce toen graag samenwerkte: 'You've got that rainbow feel,' klinkt het in 'Swlabr', 'but the rainbow has a beard.' Met een waterpijp erbij wordt je veel duidelijk - 'Natúúrlijk heeft hij een baard,' denk je dan, en 'swlabr' is zowat het enige woord dat je nadien nog kunt uitbrengen. Ik zei het al: gouden jaren waren het.
Deze 'BBC Sessions' zijn bijna een best of; 'White Room' ontbreekt, en de lange jams waarom het trio bekendstond - op hun live-plaat 'Wheels of Fire' staat een versie van Willie Dixons 'Spoonful' die bijna zeventien minuten duurt - blijven ook uit, want radioprogramma's hebben nu eenmaal geen zendtijd zat. De geluidskwaliteit van de 'BBC Sessions' is, naar de technische maatstaven van nu, niet altijd je van het - de virtuoos voortrollende drumpartijen van Ginger Baker zou men nu meer présence geven - maar toch denk ik het liefst dat deze cd nog steeds ietsje méér is dan archiefmateriaal met documentaire waarde. Alles gaat voorbij, maar het ene trager dan het andere.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234