Review: DBC Pierre - Vernon God Little

Een gekalligrafeerd 'All's well that ends well' hangt sinds vorige maand boven de schrijftafel van de Mexicaanse Australiër Peter Finley: na een decennialange carrière als oplichter en loser kaapte hij als DBC Pierre - Dirty But Clean, een verw...

Een gekalligrafeerd 'All's well that ends well' hangt sinds vorige maand boven de schrijftafel van de Mexicaanse Australiër Peter Finley: na een decennialange carrière als oplichter en loser kaapte hij als DBC Pierre - Dirty But Clean, een verwijzing naar zijn in narcotica gedrenkte verleden - de Booker Prize 2003 weg met zijn debuut 'Vernon God Little'. Finley krijgt niet alleen vijftigduizend pond prijzengeld (waarmee hij zijn financiële put mag dempen), de gegarandeerde pole position in de bestsellerlijsten voorziet 'm ook van verse cash. En de good vibes blijven hem achtervolgen, want vorige week kreeg hij ook van de jury van de Whitbread Award een nominatie voor zijn debuutroman, die zopas in Nederlandse vertaling verschenen is.


'Down down/deeper and down', dat zou boven de werktafel kunnen hangen van Pierres hoofdpersonage Vernon Little, vijftien en in tijden van stress geplaagd door een galopperende stoelgang: wanneer zijn enige vriend Jesus zestien van zijn klasgenoten overhoopschiet, wordt Vernon verdacht van medeplichtigheid. Dat het onderzoek niet opschiet, heeft alles te maken met de bedompte geest van Martirio, Texas, waar iedereen iedereen kent en één familie zowel de rechter, de gevangenisbewaarder als de hulpsheriff levert. 'Volgens wetenschappelijke inzichten moeten er in dit stadje twintig triljoen hersencellen zijn, maar als je ook maar een boer laat voor je eenentwintigste verjaardag, komen ze met z'n allen niet verder dan twee gedachten: je bent fucking zwanger of je bent aan de drugs.'

Als Vernon op de vlucht slaat naar Mexico (zoals in de film 'Against All Odds'), wordt hij de pas afgesneden door de geschifte would-be televisiepresentator Eulalio Ledesma, die de mediageilheid van Vernons kennissen uitbuit om hem uiteindelijk frontaal op zijn noodlot te laten inrijden: 'Er groeit een wijsheid in me, als een tumor. Die gaat over de manier waarop verschillende wanhopige mensen de snelste route vinden om wat aandacht te krijgen in hun zielige fucking levens.' Terwijl de wijsheid Vernon tijdens zijn verblijf in de gevangenis in de kop slaat ('Je moet met eenvoudige, onvervalste bewijzen van je onschuld komen, die iedereen meteen doorheeft als ze televisie zitten te kijken'), voert Ledesma zijn masterplan uit: een realityshow waarin tv-kijkers beslissen welke gevangene in death row er die week moet aan geloven, waarmee - onder het motto 'geef de mensen wat ze willen' - de kosten van een langdurige gevangenschap terugverdiend worden door de reclame-inkomsten van het programma.

Aan 'Vernon God Little' bengelt - net als aan Gus Van Sants gloednieuwe film 'Elephant' en Douglas Couplands laatste roman 'Hey Nostradamus!' - een expliciete link naar de slachting op Columbine High School in 1999, maar anders dan bij Van Sant (die vooral de banale aanloop naar het drama registreert) en Coupland (die het littekenweefsel onder de loep neemt) ziet Pierre het groter: zijn roman is, naast a fucking good read en een cartooneske giller in de stijl van 'Sick Puppy' van Carl Hiaasen, ook een meer dan geslaagde satire over een samenleving op drift én een meesterlijke dwarsdoorsnede van de puberziel. Dankzij de heerlijk puberale toon van Vernon (die zich ontpopt tot de vuilbekkende broer van Kafka's Jozef K. of tot - vooruit dan maar - de Holden Caulfield van de Beavis & Butthead-generatie) de compleet geschifte scènes en personages en de broeierige ondertoon is het boek bovendien een natte droom voor flaptekstschrijvers. De roman werd al 'een kruising tussen 'Huckleberry Finn', 'The Catcher in the Rye', en 'Catch 22'' genoemd, 'een punkrockversie van James Ellroy', en 'een aflevering van 'South Park' geregisseerd door Harmony Korine'. De cover van de Nederlandse vertaling heeft het over 'De Osbournes op de limonade bij de Simpsons terwijl Don DeLillo binnenvalt om ze te helpen bij het schrijven van een song voor Eminem'. Alstublieft! Maar laat u vooral niet afschrikken door al die newspeak: in 'Vernon God Little' zitten genoeg beklijvende scènes - van het bloedhete sheriffskantoor aan het begin tot de gedroogde stront op de cover van Time Magazine aan het slot - om uw persoonlijke boekentoptien van het jaar te halen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234