Review: De Mens - In het gras

Kijk, als de Britten trots mogen zijn op The Libertines, dan wij ook op De Mens! 'In het gras' op gelijke hoogte plaatsen met 'The Libertines', is wellicht wat overtrokken, maar dan alleen hierom: bij ons weten sleept Vander linden in tegenstelling t...

Kijk, als de Britten trots mogen zijn op The Libertines, dan wij ook op De Mens! 'In het gras' op gelijke hoogte plaatsen met 'The Libertines', is wellicht wat overtrokken, maar dan alleen hierom: bij ons weten sleept Vander linden in tegenstelling tot Pete Doherty geen onoverkomelijke drugsverslaving met zich mee; het management moest voor de opnames geen lijfwachten inhuren om Vander linden, bassist Michel De Coster en drummer Dirk Jans te beletten mekaar in de haren te vliegen, en het zou ons ten zeerste verbazen dat een van hun drieën ooit al Kate Moss heeft binnengedaan. Maar voor de rest en zeker wat de muziek betreft, hebben we aan beide cd's al evenveel plezier beleefd. Dezelfde rake observaties, dezelfde aanstekelijke rocksongs (minstens de helft blijft onder de drieminutengrens), hetzelfde respect voor een paar decennia poptraditie, dezelfde jongensachtige branie, dezelfde liefde voor muziek.

We hebben nooit begrepen waarom Frank Vander linden bijna vijftien jaar geleden zijn Humo-job opgaf (Die riante vergoedingen! Die goeie vrouwen & slechte sterke drank! Die TTT-zalen met de allure van paleizen! Die benijdenswaardige sociale status! Die olijke baas!) om - godbetert! - zanger, muzikant & songschrijver te worden, maar vandaag zijn we in uitgesteld relais toch nog stikjaloers: 'In het gras' is de plaat die de rock 'n' roll kid toén in gedachten moet hebben gehad! Het is by far ook de beste (en enige echt goeie) plaat van De Mens. Het briest en rockt, klinkt gemeen, ruig en vettig - graag het volume op Zéér Luid alstublieft, 't is geen kleinkunst - maar ook ingetogen & overpeinzend wanneer Jans en De Coster hun strijdmakker die reflectie gunnen. Op het innemende en raak geformuleerde 'De popkwiskampioen' bijvoorbeeld (met De Mens-muze Tine Reymer als tweede stem: herinner u 'Patti blues'; wie rare kwieten van quizzers in zijn kennissenkring telt, weet ook hoe juist de tekst zit), het onthullende '1981' ('In 1981/verwekte ik een kind/we lieten het niet leven/we waren jong en blind/Kijk goed in mijn ogen/je vindt geen spoor van spijt/maar af en toe vraag ik mij af/hoe het voelt om iemands vader te zijn') en 'Maak je geen zorgen over mijn zorgen', dat aanvankelijk door piano (met dank aan Joost Zweegers) en op het einde door strijkers wordt gedragen. Bij dat slotnummer past de enige kanttekening: voor dit soort geblutste liedjes is de stem van Vander linden (nog) niet doorrookt & door het leven geblakerd genoeg (denk aan Tom Waits, een neuzelende Bob Dylan, de craquelé in de stem van Neil Young), maar daaraan kan gewerkt worden. Verder: alleen maar genieten. Van het pittige openingsnummer 'Mooiste van de klas' en het naadloos daarop aansluitende 'Zonder verlangen' - het zijn maar twee van de nummers die we onverwijld op de iPod gepleurd hebben, hét ultieme teken van appreciatie -, van de gitaar van Vander linden die niet bang is om nu en dan Neil Young-gewijs uit het peloton weg te scheuren, van de stuwende krachten Jans en De Coster en van de gevatheid van tekstschrijver Frank 'De meeste jongens zijn eenzame meisjes' Vander linden: soms gewild onnozel (rock- 'n-roll!) maar vaker toch Zeer Goed Bezig (luister eens naar 'Morgen zijn we dode blaren'); teksten die - heel anders dan vroeger - de muziek nooit in de weg zitten.

In tijden waarin iederéén in dit landsdeel - behalve u en wij - een door allerhande centra en subsidieverstrekkende overheden gesponsorde lauwe cd mag uitbrengen, zijn Frank Vander linden & co nog échte rock-'n-roll-junks, dat proeft men op 'In het gras'. En zo hebben ze toch nog een verslaving met Doherty gemeen! Geen idee hoeveel cd's u dit jaar denkt te kopen, maar laat 'In het gras' er één van zijn.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234