null Beeld

Review: Depeche Mode - Delta Machine

Depeche Mode is moe. Frontman Dave Gahan had het onlangs over ironie: dat de groep nu al jaren beweert het eigen geluid beu te zijn en tegelijkertijd een tweede jeugd vond met eh, krek hetzelfde geluid.

Dat hij tot in zijn gevulde kiezen heimwee voelt naar de tijd toen ze de weg wezen, het peloton synthesizers leerden in te pluggen en lederen rokken te dragen. ‘Delta Machine’is het antwoord: terug naar het verleden om van daaruit de toekomst te bestormen.

Het is een aan mood swingsonderhevige plaat: kribbig, bij vlagen geniaal, maar wisselvallig. Begin bij ‘Heaven’, een stemmige, mooie, passend grootse leadsingle, of bij ‘Soft Touch/Raw Nerve’, dat bundelt wat de fans sympathiek en de non-believers gruwelijk vinden aan The Mode: de gezwollen vocale uithalen, de dramatische drops, dat eeuwige twijfelen tussen yin (afstandelijk, koel, cool)en yang (emotioneel, larger than life,melig).

Wij zijn fan. Hoor hoe het nummer hier en daar aan ‘A Question of Time’ doet denken, en bedenk dan dat je in het prima ‘Broken ’eerder ook al echo’s van ‘Blasphemous Rumours’ dacht te horen. Terug naar het verleden, dus. ‘Slow’ neemt dat letterlijk: de kladblokversie dateert al van ‘Songs of Faith and Devotion’-tijden. ‘My Little Universe’ en ‘Goodbye’ (countryblues met synths) mogen ook door naar de volgende ronde. Not miss.

.... Minder: in ‘The Child Inside’wordt de gevoelige snaar met de kettingzaag bespeeld; het grootste crap-o-ramavan de plaat, en die eer valt alwéér te beurt aan een door Martin Goregezongen track. ‘Alone’is de wederopstanding van Edwin Ysebaert: de pech blijft zich opstapelen, uw buurman begrijpt u niet, en uw maîtresse is er met een groot geschapen Algerijn vandoor, en helaas biedt Gahan enkel in plastic voorverpakte troost. ‘Should Be Higher’begint goed als versnelde Massive Attack, maar eindigt in de vergetelheid.

.... De titel ‘Delta Machine’ verwijst naar de delta blues, omdat de groep een rauwe, bluesy knauw in gedachten had, maar is – met de initialen DM – ook en vooral om esthetische redenen gekozen. Depeche Mode de dertiende is, voor wie abstractie maakt van Gahans nieuw getrimde ringbaard, de meest old skooleplaat die ze in lange tijd hebben gemaakt, en had – kaf en koren gesorteerd – een indrukwekkende ep opgeleverd.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234