null Beeld

Review: dEUS op Cactusfestival 2015

De laatste Cactusprik was er één van dEUS: het beroemdste Antwerpse exportproduct na Joy Anna is bezig aan een nieuwe plaat, maar kwam tussendoor Brugge erop wijzen dat de oude ook bepaald geen soffen zijn.

Jeroen Maris

undefined

'Over 'Hotellounge' en 'Serpentine' kan je veel zeggen, bijvoorbeeld dit: dat ze je zakdoek vol ontroering duwden'

'Wie is jouw favoriete dEUS-fuck?' had ik vooraf aan een aardig gelipstickt meisje gevraagd. Making luchtige conversation was de bedoeling, maar ze bezweek haast onder het dilemma. Wanhopig zocht ze naar uitwegen. 'Mag het ook een trio zijn?' (Neen.) 'Is het met eten?' (Ja.) 'Ga ik dan voor het orloffgebraadje van Tom Barman? De kaasfondue van Mauro Pawlowski? Of vertrouw ik op de frituursnacks van Alan Gevaert?'

Het meisje stond nog te dubben terwijl de heren al in 'Slow' uitgebarsten waren - heerlijk sloom voorspel. De lat lag meteen hoog: er zou die avond niet aan rust of routine gedaan worden. De fun, de hits, de pijn: Barman en co hadden een glorieuze setlist meegenomen naar Brugge - geen enkele song liep op sleehakken. 'Via' was geregisseerde baldadigheid, 'The Architect' mag mijn tuinhuis tekenen, 'Instant Street' was sexy als Joy Anna, en 'Suds & Soda' smaakte naar ruwe opwinding.

Intussen bleef het meisje maar twijfelen. Toch maar Barman, die als een opgehitste gymleraar over het podium saltoode? Of Mauro, die weer enigmatisch uit z'n ogen stond te kijken? Of Klaas Janzoons, die nogal briljant aan het doctoreren was op 'onverstoorbaar viool spelen'?

'Little Arithmetics' was zo'n oude vriend die je al jaren uit het oog bent verloren, maar die bij het toevallige weerzien nog altijd even onbesuisd Westmalles blijkt te hijsen. 'If You Don't Get What You Want' presenteerde zich als rock-'n-roll met een vileine grijnslach. Tijdens 'Quatre Mains' - want ja, Barman heeft ook iets met Molière gehad - waren de euforiemomenten niet op de vingers van vier handen te tellen. 'Bad Timing' kwam net op tijd. En over 'Hotellounge' en 'Serpentine' kan je veel zeggen, bijvoorbeeld dit: dat ze je zakdoek vol ontroering duwden.

dEUS op Cactus was jazz, pop en rock tegelijk - oorlog en vrede, schuld en boete, Barman en Pawlowski. En het meisje? Ze koos uiteindelijk voor Stéphane Misseghers. 'Drummers zijn patente lovers,' zei ze, en knipogend ging ze de nacht in.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234