null Beeld

Review: Devendra Banhart - Oh Me Oh My...


'I don't think I'm easy to talk about. I've got a very irregular head,' beweerde Syd Barrett ooit, maar meer dan dertig jaar later zijn rockcritici met te veel Kerouac-romans en Dylan-bootlegs op de plank nog altijd koortsachtig op zoek naar De Nie...


'I don't think I'm easy to talk about. I've got a very irregular head,' beweerde Syd Barrett ooit, maar meer dan dertig jaar later zijn rockcritici met te veel Kerouac-romans en Dylan-bootlegs op de plank nog altijd koortsachtig op zoek naar De Nieuwe Syd Barrett. Hun laatste natte droom heet Devendra Banhart: hij is pas 21, kampeert in een gekraakte salsaclub in Brooklyn, klinkt als de bastaardzoon van Marc Bolan en plukt wonderlijke folkmelodieën uit zijn akoestische gitaar. Een snelle blik op de statistieken leert ons dat hij nog zowat 2,7 jaar heeft voor hij wegzinkt in krankzinnigheid (zie Barrett), doodgaat aan een overdosis antidepressiva (zie Nick Drake) of onder invloed van zwarte magie met een bijl bevriende muzikanten te lijf gaat (zie Skip 'Here's Skippy!!' Spence).

Maar dan zie je die foto waarop Banhart in zijn onderbroek door de woonkamer danst en hoor je 'Oh Me Oh My…' voor de eerste keer en dan wéét je: deze jongen heeft lak aan al die heisa. Hij schrijft en zingt liedjes omdat hij niet anders kan, wellicht zelfs omdat hij niet beter weet. 'Oh Me Oh My…' heeft iets heel puurs: Banhart zingt, speelt gitaar, fluit wat voor zich uit, klapt nu en dan ritmisch in de handen; meer is het niet. De songs heeft hij toevertrouwd aan weerbarstige viersporenrecorders in de keukens van vrienden in Parijs of New York. Af en toe hoor je vogels meefluiten en auto's voorbijsuizen, en er staat meer ruis op deze plaat dan op al uw lo-fi-cassettes samen, maar dat doet er nauwelijks toe als de liedjes zo mooi zijn als 'Pumpkin Seeds' of 'A Gentle Soul…'.

Banhart schrijft korte, directe, herkenbare songs, waarin de blues en folk van zijn helden - Karen Dalton, Fred Neil, Mississippi John Hurt, Mississippi Fred McDowell en Vashti Bunyan - versmelten met hippie chants, aftelrijmpjes en zeemansliederen. Zijn teksten puilen uit van wilde associaties, bizarre observaties en absurde redeneringen. Hij zegt dingen als 'The salt keeps the sea from feeling sweet / And my toes have my favorite feet', droomt hardop van stoomboten en informeert beleefd of we ooit soep gemaakt hebben met pompoenzaadjes. En wat dacht u van 'My friend has my favorite teeth / They bend backwards when she breathes / And whistles…'? Heerlijke nonsens.

Maar 'Oh Me Oh My…' heeft ook duistere trekjes. Banhart kan beginnen met een prachtig gitaarmotiefje, maar dat dan zo vaak herhalen dat de song algauw overloopt van onbehagen. 'Tell Me Something' klinkt lieflijk, maar de tekst is behoorlijk gestoord: 'Does he love you too / Like I love you / I know nature is beside me / When he's inside you / I feel it too'. Psycho-folk is het, niet voor bij het kampvuur maar voor bij walmende olievaten onder vervallen bruggen. We hebben zelden lalala's gehoord die zo psychotisch klonken als die in 'Marigold', terwijl 'Lend Me Your Teeth' ('I'm lost in the dark / Lend me your teeth / COME ON!!') en het krankzinnige 'Nice People' gevaarlijk dicht in de buurt komen van de outsider music van Daniel Johnston en Roky Erickson - bijwijlen geniale songschrijvers, maar ze hebben wél hun vaste bed in een psychiatrische instelling.

Of het ooit zo ver zal komen met Devendra Banhart is onzeker, maar toch schuilt er iets van die krankzinnige intensiteit in 'Oh Me Oh My…'. Wij beluisteren de plaat in kleine doses: niet meer dan vier of vijf songs na elkaar, omdat ze vaak dagenlang aan je gedachten blijven kleven. Maar eigenlijk is het al te laat, en zijn we nú al begonnen aan ons lijstje met de beste platen van 2003.

Concerttip: Devendra Banhart speelt op 8 maart in de AB

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234