null Beeld

Review: Dirty Projectors - Swing Lo Magellan

Dave Longstreth, bezieler van het fantastische indierockgezelschap Dirty Projectors, jongleert graag met concepten en maffe ideeën: zijn groep bracht ooit een conceptplaat uit over Eagles-zanger Don Henley, voor 'Rise Above' herinterpreteerden ze 'Damaged' van zijn jeugdhelden Black Flag.

Als Longstreth songs schrijft, voert de routeplanner in zijn hoofd 'm langs smalle binnenwegels, boemelt hij in zijn achteruit langs eindeloos uitgestrekte velden en sukkelt af en toe eens een ondiep grachtje in. En toch: overal waar hij passeert, staan ontroering, extase en gelukzaligheid langs de kant van de weg te supporteren.

'Swing Lo Magellan' is de opvolger van het fantastische 'Bitte Orca' - hun doorbraakplaat, zo werd gefluisterd. Ze werd geschreven en opgenomen in een leegstaand huis op de buiten, een paar uur rijden van hun thuisbasis Brooklyn, en zo klinkt ze ook: rauw en ongepolijst, maar loepzuiver én laidback.

En dat met een minimum aan ingrediënten: stemmen, gitaar, basgitaar, beetje drums, wat handclaps. Echte handclaps trouwens, geen plastic substituten uit een drummachine. De plaat opent met 'Offspring Are Blank': een doffe drumloop, wat glitchy percussie en de stemmen van Longstreth, Amber Coffman en Haley Dekle (Angel Deradoorian neemt, en neem gerust akte van de snik in onze stem, een sabbatical) die elkaar besnuffelen tot er iets ontploft - een jong veulen dat zijn eerste stappen in de wei zet en dan plots de bokkensprong ontdekt.

Ook 'About to Die' noopt tot meezingen: 't is de zonnigste song die we in tijden hoorden, daar kunnen de tekst noch dat dreigende strijkersintermezzo wat aan veranderen. De single 'Gun Has No Trigger' (we dachten eventjes aan 'Daydream' van Wallace Collection, en aan 'A Girl Like You' van Edwyn Collins) grijpt dan weer recht naar de keel.

Niet alle songs gaan recht door zee. In 'Just From Chevron' wordt tegelijk vooruit gerend, achteruit gerolschaatst en op één been ter plaatse gehinkt. 'See What She Seeing' is een houten karkas dat door de extatische kreten van Coffman en Dekle vol leven wordt geblazen en vervolgens op wandel gaat.

In 'Unto Caesar' spelen diezelfde stemmen het Griekse koor dat Longstreth van repliek dient: 'That don't make any sense what you just sang.' Ook 'Maybe That Was It' weigert uit de startblokken te schieten, ongestemde gitaren vallen jankend en bibberend over elkaar heen, in de verte weerklinkt 'Marquee Moon' van Television.

Veel simpeler is 'Dance for You': een dompig kamertje van twee op twee waar het vergeelde behangpapier van de muren bladdert, maar dat toch de feel heeft van een galmende concerthal. Prachtige tekst ook: 'I boogie down gargoyle streets / searching in every face for something I could believe'.

Ook 'Impregnable Question' is een doodsimpel liefdesliedje zonder haarspeldbochten of vierdubbele bodems - gewoon wat instrumenten en een hondseerlijke tekst: 'I need you / And you're always on my mind / You're my love / And I want you in my life.'

'There is an answer I haven't found yet / but I keep on dancing till I do' zingt Longstreth in 'Dance for You'. Blijven dansen, blijven zoeken, bitte orca. Godverdomse prachtplaat.

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234