null Beeld

Review: Diverse artiesten - Paris Lounge

Wanneer we in korte broek en openstaand shirt het borsthaar uitlaten in de Brusselse straten, wat zien we dan? Juist! Desperaat rondstruinende managers van platenfirma's die met bloeddoorlopen ogen de straten afschuimen op zoek naar het zoveelste exc...

Wanneer we in korte broek en openstaand shirt het borsthaar uitlaten in de Brusselse straten, wat zien we dan? Juist! Desperaat rondstruinende managers van platenfirma's die met bloeddoorlopen ogen de straten afschuimen op zoek naar het zoveelste excuus om u nog een verzamel-cd door uw strot te rammen.

In Parijs doen ze dat anders. Als ze daar een scheet laten, mixen ze die even met het fluweel op de tong van Billy Holliday of ze laten hem wat sudderen tussen het gouden Glockenspiel van St Germain.

Met een gerust geweten steken we het eerste schijfje dat Olivier Delachanal en Fabien Barrau in elkaar geprutst hebben in de gulzige gleuf. Eerste, want er zijn er twee. De gimmick (in Brussel wordt dat het excuus) is simpel: het ene schijfje dient om in de middag te draaien, het andere staat vanaf middernacht open voor uw meerderjarige oor.

'Paris by day' (jawel, de eerste) laat maar liefst 18 tracks uw leefruimte binnenwaaien en ze brengen een fles pastis mee. Merci zeggen we dan. Voor enkele beats die de kaas tussen onze vermoeide tenen doet smelten, maar ook voor een paar scheten die beter een stille dood waren gestorven in de broek van al te hippe Electronik-adepten.


'Hum Hum' van Troublemakers komt lui en avec beaucoup de style aanzetten, maar pas met het 'Doo you bop' van Zimpala willen we de glazen vullen. Sporto Hantes introduceert met 'Mundo' weer een nieuwe muziekstijl: de beat-fado. Back to Lisbon, jongens. Gotan Project begint stilaan iets op te bouwen dat op een reputatie lijkt, maar het over-geproducete 'Last Tango in Paris' is in een nostalgische bui teruggekeerd naar het prefab-stadium. Neen, dan liever het gezelschap van Stereo Action Unlimited met 'Lovelight,' dat zich tegen het binnenvallende zonlicht en de rotan stoelen aanschurkt.

Et voici Jeanne Moreau, in 1962 nog een poppetje en ze bewijst dat op 'Le Tourbillon,' maar het lijkt wel of we weer kind zijn, op schoot bij een moeder die fijne liedjes fluistert. Klasse. Nog meer klasse van Billie Holliday, die 'Bitter Crap' van Le Tone sample-gewijs verheft tot één van de betere nummers van cd 1.

Het wordt stilaan tijd voor het avondeten en de bassen worden wat zwaarder. Beter dan Gewürztraminer: 'Infrarouge' van The Mighty Bop (aka Chris the French Kiss). Het laatste deel van de cd, laat ons zeggen, nadat de zon onder is, doet ons gezwind naar de fles pastis grijpen, die al lang leeg is. Gelukkig zijn er Tommy Hools, Flying Pop's en Czerkinsky. Hools zet zijn 'Popular Frequencies' nog eens op en Czerkinsky imponeert de vrouwen met een prima imitatie van Gainsbourg. Allez, roulez encore une joint.

'Paris by night' (u raadt het al: de tweede) komt uit de allernieuwste barakken van Parijs: Le Buddha bar, l'Hôtel Costes, le Barramundi, La Gare of le Barrio Latino en hebben in de ene hand een coupe champagne, in de andere een gifgroene absint. Het moet gezegd, dit tweede plaatje smaakt bitterzoet en toch naar meer. Ik vind er geen bal aan en toch licht de replay button voortdurend op in het donker. Het is zo'n nacht waarop je alleen wordt aangesproken door natte Nabokov-dromen met roodgeverfde pruilmondjes en borsten die er nog geen zijn. Je komt thuis, je tv is gepikt en als je wakker wordt met een sigarettenpeuk in je mond pist een kater de glimlach van je gezicht.

Onthouden: de eeuwige St Germain; Reminiscence Quartet, omdat ze fluitjes hebben; Bomac, omdat 'Run to me' vol nostalgie naar oude zwarte zangeressen uit de jaren tachtig zit; en Karmix omdat er in 'Khalouni' geflirt wordt met Dead Can Dance en Underworld.

'Paris Lounge' is zo'n cd die je koopt, vergeet en na een jaar op een zonnige dag wanneer de hond net gestorven is weer bovenhaalt. Vooral de eerste cd komt met de juiste drankjes aanzetten, maar toch. Als je alleen bent smaakt het wat bitter. Uitermate aan te bevelen wanneer u de trendy vogel wil uithangen in uw eigen lounge of op de talloze feestjes of barbecues waar u ook dit jaar weer op wordt uitgenodigd. Enne… als er absint mee gemoeid is, oppassen wanneer u wakker wordt met een in de hoogte gestoken staart.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234