Review: Diverse artiesten - TuRaLuRa: Rockers zingen Tura

Ik bezit één langspeelplaat van Will Tura. In mijn puberteit heb ik ze op mijn verjaardag van een tante cadeau gekregen, want het mens had van mijn bezorgde ouders gehoord dat ik een grote liefde voor popmuziek had opgevat en van de weeroms...

Ik bezit één langspeelplaat van Will Tura. In mijn puberteit heb ik ze op mijn verjaardag van een tante cadeau gekregen, want het mens had van mijn bezorgde ouders gehoord dat ik een grote liefde voor popmuziek had opgevat en van de weeromstuit de driehoeksmeting had afgezworen. Noch een gegeven paard noch de tante in kwestie keek ik in de bek, maar met popmuziek bedoelde ik toch heel wat anders. Het was bijvoorbeeld a feeling deep inside, a feeling you can't hide, en dat gevoel trof ik in ieder geval niet in Tura aan.

Nu ik enkele bespiegelingen wijd aan Arthur Blanckaert uit Veurne, gaan mijn gedachten onvermijdelijk naar mijn roots uit: een dorp in een heuvelachtig en bosrijk landschap waar het goed veldritten verrijden was. Je stond aan de hand van je vader bij de finish en Tura klonk metalig op uit luidsprekers, die provisorisch aan telefoonpalen waren bevestigd. Je was zo jong dat je nog volop indrukken opslorpte. Daardoor komt het dat ik ook vandaag nog, zij het uitsluitend onder bedreiging, een volledige versie van 'Dam-die-dam' ten beste kan geven. Ach, laat ik het maar opbiechten: ik ken bijna al zijn hits uit het hoofd, al heb ik dat hoofd nooit bij zijn hits gehad. Tura is er altijd geweest, en in Vlaanderen was hij overal. Je ontliep hem niet, zelfs al hoorde je op de middelbare school bij de rabiate aristocratie van de rock'n'roll: kringen waarin 'Metal Machine Music' van Lou Reed 'zo gek nog niet' werd bevonden.

Aangezien Tura overal is, was hij in 1989 ook op de halve finale van HUMO's Rock Rally: Noordkaap beet zich geheel onverwacht in 'Arme Joe' vast; Stijn Meuris nam Tura's melodrama au sérieux, waardoor het een daverend nood-lotsdrama werd; er gleed een inktzwarte schaduw over dat nummer, en voor het eerst kon je geloven dat de onfortuinlijke autopiloot die dag inderdaad 'een afspraak met de dood' had. Na zijn laatste nietsontziende uithaal, sprak Meuris: 'Will kon er wat van.' Op slag werd toen het idee voor HUMO's 'Turalura' geboren, en nu, ruim een jaar later, is dat idee onder de onvolprezen leiding van Jean Blaute zelfs een CD geworden.

Het puikje van de Belgische rock en pop heeft zich, op uitnodiging van dit prachtblad, meester gemaakt van een deeltje van Tura's repertoire. Het was de bedoeling er onvermoed leven in te ontdekken: kleuren en geluiden die Will in zijn tijd niet kon bevroeden.

Als we het over rock hebben, hebben we het au fond over een gerucht dat door gabbers met gitaren, bas en drums wordt voortgebracht: in deze categorie hoort het voortreffelijke Noordkaap met de historische loeier 'Arme Joe' thuis; The Scabs passen met succes de methode van The Stones toe op 'In de koolmijn', en bovendien doen ze iets heel slims: ze zingen die song in het dialect van Diest, want in de mijn spreekt alleen Thyl Gheyselinck bekakt. Het Diests blijkt voorts een prima taal te zijn om je onder de grond verstaanbaar te maken. Kortom: schitterend. Wat ook over The Paranoiacs mag worden gezegd: hun hersens staan in weckpotten op de versterkers te trillen, zodat 'Maartse Buien Aprilse Grillen' ongehinderd in hun schedel kan resoneren: een flukse rocker op het benijdenswaardige niveau van The Ramones. The Pop Gun pompt drieste boogie in 'De laatste cowboy'. Als herboren galoppeert hij voorwaarts, een nieuwe toekomst tegemoet.

Sophisticated pop mocht ook op 'Turalura': Leyers, Michiels & Soulsister halen het onderste uit 'Het kan niet zijn'. Het kan wél zijn: briljante, in het refrein panoramisch uitwaaierende vocals; een zinderende ballad op een funky beat à la Soul II Soul. dirk Blanchart & The Groove Quartet verlenen stijl aan 'Geen zomer zonder jou': e

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234