Review: Eagles of Death Metal - Peace, Love and Death Metal


'Plaat van het jaar!' riepen wij enkele maanden geleden enigszins overenthousiast nadat wij 'Peace, Love and Death Metal', de debuutplaat van Eagles Of Death Metal, één keer in avant-première hadden gehoord. Intussen vragen wij ons af of...


'Plaat van het jaar!' riepen wij enkele maanden geleden enigszins overenthousiast nadat wij 'Peace, Love and Death Metal', de debuutplaat van Eagles Of Death Metal, één keer in avant-première hadden gehoord. Intussen vragen wij ons af of ze wel in de top-10 thuishoort.

Eagles Of Death Metal is de groep van Jesse 'The Devil' Hughes, met Josh Homme van Queens Of The Stone Age op drums, en Tim Vanhamel op gitaar. Vanhamel kwam pas bij de groep toen de opnames al grotendeels waren afgerond: slechts één song, 'Speaking in Tongues' (met de beste riff van de plaat, dat wel), heeft hij meegeschreven. Het concert dat Eagles Of Death Metal twee maanden geleden - ruim voor de release - in de AB gaf, was net als de rest van de tournee in een zucht uitverkocht, en intussen heeft de groep ook al mogen opdraven in 'Late Night with Conan O'Brien', de populairste Amerikaanse talkshow van het moment. Eagles Of Death Metal is kortom hotter than july en hip to the bone, allemaal dankzij het soort garagerockplaat waarvan er dertig jaar geleden aan de lopende band werden gemaakt. Het is een vreemde wereld, maar dat wisten we al.

Wat we nog niet wisten: 'Peace, Love and Death Metal' is het resultaat van drie dagen first takes en een ongezonde dosis nicotinevaliumvicadanmarijuanaecstasyandalcoholco-co-co-cocaine, en bevat minstens vijf songs die, mochten The Faces, The Stones of The Undertones ze hebben geschreven, tot het einde der tijden in allerhande lijsten zouden opduiken.

'I Only Want You', opgebouwd rond een simpele boerenriff van twee akkoorden, is seks zoals we die van Jon Spencer al veel te lang niet meer horen. Hughes hinnikt als een dekhengst op speed die met een broek vol goesting 'I only want you' fluistert in het oor van de ene stoot na de andere. Nnnnice! 'Speaking in Tongues' is één geweldige riff, classy handclaps en een refrein waarin 'scoop-scoop' en 'ooo-ooo' alles kan betekenen wat u en ik graag lusten. 'Kiss the Devil', een rommelig niemendalletje, wordt om de dertig seconden op magistrale wijze rechtgetrokken door een refrein dat het wel heel moeilijk maakt op de vlieg in de pisbak te mikken. Dat er voor de road-song leven is na Bruce Springsteen bewijzen The Eagles of Death Metal met 'San Berdoo Sunburn', en 'Already Died', de enige song waarin gas wordt teruggenomen, laat een glimp zien van de toekomstmogelijkheden die de scène rond The Queens en Millionaire heeft. De andere tien songs zijn, afhankelijk van uw niveau van intoxicatie, vulsel of zogenaamde albumtracks. 'So Easy' doet van meet af aan denken aan 'Rock and Roll all Nite' van Kiss - dat overigens een betere song is - 'Stuck in the Middle with You' is een overbodige cover, en de gebrekkige productie en het voorspelbaar start-stop-trucje dat in nagenoeg elke song wordt bovengehaald maken 'Peace, Love and Death Metal' te vermoeiend om in één ruk te beluisteren.

Máár: wie dit op zaterdagavond opzet in de wagen, is wellicht op weg naar de party van zijn leven. Doe Kate Moss de groeten!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234