null Beeld

Review: Elbow op Pinkpop 2015

Elbow: daar moet je zijn voor de bloemenkransmeisjes die je niet op Tinder vindt.

'Waar Garvey en z'n maats verschijnen, schieten fruitbloemen in bloei, gaan gladiolen aan het glimmen en zetten eekhoorntjes het op een teder copuleren'

Was Guy Garvey een klasgenoot van me, hij mocht als eerste wat tekenen in m'n poëzie. Een bloemige collage zou het worden, iets dat tegelijk weemoedig en hoopvol is, en op de linkerpagina zou hij me uitnodigen om woensdag van twee tot vijf te komen spelen. En tip tap top, de datum zit verstopt.

Om maar te zeggen: Guy is een goeierd. Waar Garvey en z'n maats verschijnen, schieten fruitbloemen in bloei, gaan gladiolen aan het glimmen en zetten eekhoorntjes het op een teder copuleren. Ik kan 'm wel lijden, al was het maar omdat hij zelfs op een monsterpodium gewoon op een wankele barkruk aan de toog van de pub lijkt te zitten. Hij heeft net nog een lager besteld, en doe er ook maar een whisky bij, want het sluitingsuur komt altijd sneller dan je denkt.

Elbow dealt in liedjes die je vriendelijk komen aanwaaien - in herinneringen, eigenlijk. En zo ging dat dus ook op Pinkpop, en zo zal het straks gaan op Rock Werchter. De blazers die een workshopje zelfvertrouwen doceerden in 'Fly Boy Blue / Lunette', het pluche van 'The Take Off and Landing of Everything', de troostende tederheid van 'Lippy Kids': zachtheid regeerde het land. Als je Garvey met die ouwe lodderoogjes van 'm 'Build a Rocket Boys' ziet zingen, weet je: Kuifje is op de maan aangekomen, en hij praat met een Manchesters accent. Iedereen begrijpt hem, en nog voor hij z'n helm uit heeft, wordt hij al op de plaatselijke ale getrakteerd.

Het was melancholisch mooi, dus, maar waarom loop ik dan niet te hyperventileren? Het was te kort. Pinkpop laat artiesten geen marathons lopen: een uurtje volstaat wel. Maar Elbow is nu eenmaal niet van het vluggertje. De liedjes moeten weken, de gedachten moeten rijpen, de harten moeten langzaam vollopen. Dat lukt dus niet als Garvey z'n achtste liedje als our last song aankondigt. Zo was Elbow op Pinkpop toch een beetje als vrijen met Scarlett Johansson, net al je moed bijeengeraapt hebben om dat ene standje voor te stellen, en dan te horen krijgen: 'Je hebt je best gedaan, jongen, maar let's call it a day.'


Het moment

Iedereen vraagt zich weleens af wat er uit de iPod van een meeuw schalt tijdens het statig klapwieken. Dat moet 'My Sad Captains' zijn. Elbow is a perfect waste of time - dat is een compliment, Guy.


Het publiek

Stond er maar wat slaperig bij.


Quote

'I must love you / Absolutely love you': 'The Take Off and Landing of Everything' scoort een dikke tien op de Schaal van Cheesy, maar als Garvey het zingt, ga je zowaar weer geloven in die verrrekte Cupido met z'n van elk oriëntatievermogen verstoken pijltjes.


Tweet


Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234