null Beeld

Review: Elbow op Rock Werchter

Elbow op Werchter? Flemerig gezeur! Geestelijke syfilis! De CVP op muziek! Drie keer in slaap gedonderd, verdorie! Tot zover de woorden van een beminde collega, wiens naam we hier wijselijk niet vermelden. Want de enige echte waarheid luidt als volgt: Elbow op Werchter was een trip naar landen ver van hier.

Jeroen Maris

Het optreden

Er was de jongen die zijn lief voor het oog van de camera's ten huwelijk vroeg - antwoord: 'ja' - net voor het concert, er was de variant op de mexican wave die frontman Guy Garvey over de gehele wei liet golven, er waren de good vibes waarmee diezelfde Garvey zijn bindteksten doorspekte.

Maar dat was de opsmuk: wat dat gekke hoofd van ons deed verkassen naar landen ver van hier, was de muziek. Hoe Carvey - zo'n melancholische goodie die je recht het geluk in zou willen knuffelen - zijn stem zachtjes neerlegde op het harmonieuze geheel van gitaren, piano en strijkers achter hem, en hoe wij vervolgens tureluurs gedraaid werden door die songs, die liedjes die stuk voor stuk grossieren in eerlijke, de vitale organen viserende weemoed: wonderlijk.

En zo kwam het dus wat wij plots in een wereld vertoefden waar Marklin-treintjes van station naar station hobbelen, waar op onmetelijke grasvlaktes schapen van dommig geluk vergeten te copuleren, en waar wij uit bomen mogen donderen zonder ook maar een schrammetje pijn. Meisjes lopen er op gauwe voeten, sprekende eekhoorns debiteren er bombastische liefdesgedichten, en het volkslied is er vervangen door gejuich. Geen leven dat er niet gevierd wordt.

Maar kijk: daar weerklonk al de laatste noot van Elbow, en was het gedaan met collectief hallucineren. Het meisje naast ons lachte nog snel eens, groef een kuiltje in haar wangen, en wij mochten er in tuimelen. En zo was het goed.

Hoogtepunt

Weather to fly'. Of: geloven dat een reuze-kolibrie je op de rug neemt, bestemming stratosfeer, en dat alles om je heen doezelig paars wordt.

Quote

“Hebben jullie dorst? Weet je wat, ik betaal jullie allemaal een drankje! Zeg het maar. (lachje) Ja, er is een tijd geweest dat we op concerten iedereen in het publiek konden trakteren zonder er onze broek aan te scheuren.” (Guy Garvey, in alle opzichten een gul man.)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234