null Beeld

Review: Ellie Goulding op Rock Werchter 2016

Wat is de norm? Op Werchter, tijdens het regenseizoen, geldt eigenlijk: een goed optreden is een optreden dat het publiek de regen, de modder en het drijfzand doet vergeten. Gek, eigenlijk: niemand gaat ooit uit vrije wil een terrasje doen in de regen, of dineren in de regen, of vrijen in de modder, maar hele massa’s luisteren uit vrije wil naar muziek in de regen. Wat dat betreft had Ellie Goulding geluk: Jake had de zondvloed over zich heen gekregen, en de wolken waren leeg.

Serge Simonart


★★★★ (voor 16-jarigen) ★★★★ (voor fans van Paul McCartney)

Eigenlijk was het heel simpel: veertien- tot achttienjarige meisjes waren een uur lang in de zevende hemel en zongen elk woord mee, terwijl de rest van de wei overduidelijk op Paul McCartney wachtte. Overigens aandoenlijk hoe dit jaar, meer dan ooit, ouders hun kinderen meebrachten naar Werchter, en vice versa: dochterlief kon haar Ellie aanbidden en in één moeite door een echte Beatle zien.

Ellie Goulding had moeite om de wei om te toveren in een openluchtdiscotheek – Werchter is Ibiza niet. Soms lukte het, maar dan legde ze het tempo weer stil met een moedige ballad op akoestische gitaar (een sfeervol maar te lang gerokken ‘Devotion’) of een veel te lange intro op band. Goulding illustreerde ook het risico van artiesten programmeren met slechts drie hits – te weinig voor een lange set.

Maar eerlijk is eerlijk: Ellie zong uitstekend en zorgde voor love in the air zonder al te veel publieksmennerij. Dat deed ze met behulp van rook, videoclips en ballonnen. Werchter zag al David Bowie met z’n reuzeballonnen beschilderd als oogballen, Ellie hield de hare meisjesachtig roze en wit, en het is wachten op de eerste artiest die ze beschildert als waren het teelballen – kwestie van tijd. Ellie was totnogtoe de neige artiest die op de videoschermen vooraf opgenomen clips toonde, en niet wat er in real time op het podium gebeurde. Wat soms een tikje pijnlijk was als de videoclip boeiender bleek dan wat er op dat moment op het podium gebeurde. Ook genant was toen Ellie zestig keer ‘keep on dancing’ scandeerde en bijna iedereen stil stond.

Maar hààr fans leken tevreden, en dat is wat telt. En ‘Army’ is een anthem, het lijflied van een generatie meisjes en hun boezemvriendin. En de massale group hug op de wei die Ellie vroeg en kreeg, was een stuk charmanter dan het populisme van Kaiser Chiefs. Al leken een uur lang twee extreem verschillende festivals versmolten – ik kan niet geloven dat iemand voor Goulding én McCartney was gekomen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234