null Beeld

Review: Elvis Presley - Elvis' Golden RecordsThe Complete 50's Masters

Nu er onderhand hele generaties bestaan die denken dat Elvis Presley iemand was die er uitzag als Eddy Wally en er uitklonk als Hel­mut Lotti is het goed om de waar­heid haar rechten terug te geven, al was het maar als hommage bij een verjaar...

n/a

Nu er onderhand hele generaties bestaan die denken dat Elvis Presley iemand was die er uitzag als Eddy Wally en er uitklonk als Hel­mut Lotti is het goed om de waar­heid haar rechten terug te geven, al was het maar als hommage bij een verjaardag. Die waarheid is heel eenvoudig: Elvis Presley was en is de beste naoorlogse, westerse populaire zanger. Wie daar een bewijs van wil kan dat gewoon in de winkel kopen. Een cd-tje met roodgouden hoes dat luistert naar de eenvoudige naam 'Elvis' Golden Records'.

Ik ken de hoes al vrijwel mijn hele leven. Want de plaatversie van 'Elvis' Golden Records stamt al uit het Expo-jaar 1958 en ik herinner me perfect hoe ze in de vitrine van 'La Maison Bleue' 252 F stond te kosten, een bedrag waarvoor ik tegelijkertijd had moe­ten verjaren en het zondagsgeld van een half jaar vooraf ontvangen. Ik heb ze nooit ge­kocht of gekregen maar ze wel tientallen keren vastgehad: de ti­tels van de veertien magische songs, waarvan ik er sommige op single had, kende ik vanbuiten, de hoesteksten had ik, zij het in ver­schillende sessies, ontcijferd, en dat alle songs op die plaat aan méér dan 1 miljoen mensen ver­kocht waren gaf me een goed ge­voel van niet-alleen zijn.

In scherpe tegenstelling tot de slordige, systeemloze manier waarop RCA doorgaans CD-gewijs met de back catalog van haar belangrijkste artiest omspringt is deze 'Elvis' Golden Records' een juweel. Niet alleen werd dus de ori­ginele hoes behouden; inclusief de hoesnota's, maar er werd zelfs voor mono gekozen wat deze his­torische opnamen de authenticiteit geeft die ze hadden toen de we­reld, en wij, ze ontdekten.

Een perfecte sequencing (niet chronologisch, al worden de jaar­tallen wel vermeld, maar louter op het gevoel van de samensteller, El­vis zélf) leidt ons door de wonderjaren van de King. 'Hound Dog' is de natuurlijke opener en 'Loving You', ook van Leiber/Stoller, laat meteen de andere kant zien van de Koning. 'All Shook Up' baant de weg voor de andere Otis Blackwell-klassieker, 'Don't Be Cruel', Elvis' favoriete Elvissong, wellicht ook omdat hij er de tekst van meeschreef, wat hij ook deed voor 'Heartbreak Hotel', het hoogtepunt der hoogtepunten. Of zou dat toch 'Jailhouse Rock' zijn, of de te mooi om waar te zijne ballads 'Love Me', en 'Anyway You Want Me', of de betere B-kanten als 'Treat Me Nice', 'Too Much' of '(Let me be your)Teddy Bear'?

Allemaal vragen die geen ant­woord behoeven want 'Elvis' Gol­den Records' heet eigenlijk 'All Fourteen Good'.

Of kan u boos zijn op 'That's When The Heartaches Begin' (de enige keer dat Elvis de drie minutengrens doorbreekt — 3'23 — moge zijn voorbeeld tot navolging strekken!), 'Love Me Tender' of het van dramatiek stijf staande 'l Want You, l Need You, I Love You'.

undefined

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234