Review: Ernest Van der Kwast - Giovanna's Navel

'Ik heb zo vaak geprobeerd om je niet te schrijven.' Maar dat is dus niet gelukt: in de herfst van zijn leven ontvangt Ezio Ortolani een brief van Giovanna Berlucchi, het meisje op wie hij in de zomer van 1945 smoor is geworden.

Hij zag haar toen uit de branding komen in een adembenemend tweedelig badpak - vreemd, want de bikini zou pas twaalf maanden later worden uitgevonden. Maar tijdens een knullige zussenruzie was het badpak van Giovanna gescheurd, waardoor het plots uit twee delen bestond - en Giovanna zo ongewild met haar navel een jongenshoofd gek maakte.

Met die brief begint 'Giovanna's navel' (De Bezige Bij) van Ernest van der Kwast, de getalenteerde Nederlandse auteur die hier doorbrak met het hilarische, semi-autobiografische 'Mama Tandoori'. Van dat uitbundige gevoel voor humor is in 'Giovanna's navel' niets te merken: Van der Kwast wilde een boek over peilloze liefde schrijven, en dan valt er niets relativerend te lachen.

Al snel wordt duidelijk dat dit een onbeschaamd romantische novelle is, een poëtische rondgang in het hoofd van een man die zijn hele leven verliefd is gebleven. Want Ezio is de broeierige romance met Giovanna uit zijn jeugd nooit vergeten.

Toen zij een toekomst samen weglachte omdat ze zich niet wilde binden, vertrok hij van Lecce naar Bolzano, in Zuid-Tirol, om er appelplukker te worden. 'Hij besloot zich terug te trekken en nooit meer aan een strijd deel te nemen.'

Hij leidt zijn leven, en doet dat goed, maar Giovanna vergeten zit er niet in: 'Hij was niet ongelukkig, maar verre van volledig.'

En dan komt, terwijl de dood al met listige oogjes aan het spieden is, de brief van Giovanna. 'Dit zijn de oude, broze woorden die ik zo lang in mijn hart heb gehouden: ik hou van je.' Ezio neemt meteen de trein naar het zuiden, om net voor de finish de liefde te laten zegevieren.

Het is een stereotiep, sentimenteel verhaaltje, met een ouderwets geloof in de romantische liefde verteld. Maar dat deert niet: Van der Kwast heeft het mooi meanderend en met oog voor detail opgeschreven.

Hij weet hoe je het Nederlands in van schoonheid glimmende zinnen kan gieten, waardoor je hem de occasionele afgebladderde metafoor en het sporadische meligheidje graag vergeeft.

Van der Kwast heeft ook nog vier korte verhalen toegevoegd aan zijn novelle: in 'De conducteur', 'Zomer', 'Gasthof Kohlern' en 'Wijngaard' toont de auteur opnieuw achteloos aan dat hij een formidabel gevoel voor sfeerschepping heeft. Vier mannen kijken terug op hun leven: ze doen dat in spaarzame taal, met meer suggestie dan verhaal, en met als rode draad: melancholieke tevredenheid met wat was.

'Giovanna's navel' is een boekje vol zacht geluk. 'Natuurlijk was er weemoed en leken sommige uren van stroop,' noteert Van der Kwast. Maar pel die melancholie weg, en er is liefde. En geluk.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234