null Beeld

Review: Eternal Sunshine of the Spotless Mind

Terwijl we nog natrillen van de moord op Theo van Gogh, willen we het met u hebben over een film die misschien toch een heel klein beetje lichtheid & troost kan brengen in deze verbijsterende tijden. 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' komt u...

Erik Stockman

Terwijl we nog natrillen van de moord op Theo van Gogh, willen we het met u hebben over een film die misschien toch een heel klein beetje lichtheid & troost kan brengen in deze verbijsterende tijden. 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' komt uit de wonderlijke koker van Charlie Kaufman, die voorheen de scenario's schreef van 'Being John Malkovich', 'Human Nature' en 'Adaptation'. Ook 'Eternal Sunshine' ontplooit zich als een typische Kaufman-constructie ('t is Oliver Sacks meets Salvador Dali meets Samuel Beckett), maar het verhaal snijdt dieper dan anders. Alleen al door de briljante eerste tien minuten (een man, een trein, een strand) trekt een golf van droefgeestigheid die geen hond onbewogen zal laten. Een verrassend zwaarmoedige Jim Carrey speelt Joel Barish, een ingetogen striptekenaar ('Ik word verliefd op elke vrouw die me ook maar een klein beetje aandacht schenkt') die ontdekt dat zijn ex-lief Clementine (Kate Winslet) naar een professioneel uitwisbedrijf is gestapt, Lacuna Ink., en hem voorgoed uit haar geheugen heeft laten deleten (Vreemd: de meeste ex-geliefden hebben hiervoor helemaal geen uitwisbedrijf nódig). Woedend besluit Joel dezelfde ingreep te ondergaan (hij wordt in zijn slaap aan een computer gekoppeld en krijgt een belachelijk bliepende helm op zijn hoofd), maar terwijl zijn geheugen afbrokkelt, komt zijn onderbewustzijn in opstand en klampt Joel zich vast aan zijn herinneringen zoals een hulpeloze bergbeklimmer zich soms moet vastklampen aan een stukje rots. De plot doet een beetje denken aan de science fiction-verhalen van Philip K. Dick, maar Kaufman gebruikt het futuristische uitgangspunt alleen maar om iets wezenlijks te zeggen over het belang van herinneringen. Right on, Charlie! Jim Carrey is fantastisch - hij houdt zichzelf prachtig in toom, maar we zíen de manische komiek in hem voortdurend door zijn oogballen naar buiten gluren. En Winslet is met haar blauwe en oranje haren mooi en heftig en sexy - vooral wanneer ze in een spiegel heel even haar achterste monstert. In de Franse regisseur Michel Gondry (maker van videoclips voor Björk, Massive Attack, en The Chemical Brothers) heeft Kaufman zijn ideale partner-in-crime gevonden: Gondry giet de absurdistische hersenspinsels van Kaufman in surrealistische beelden (die stoet olifanten!) die vaak doen denken aan Wong kar-wai en de Dogma-films (Gondry werkte zoveel mogelijk op locatie, met natuurlijk licht en een in de hand gehouden camera). Alleen in de tweede helft laat Gondry zich naar onze smaak íets te makkelijk verleiden tot slappe visuele gimmicks (de Joske Vermeulen-achtige-keukenscène!). Maar het zijn vooral de kleine melancholische momenten die het 'm doen. 'Dit is het, Joel. Straks is alles weg. Wat moeten we doen?' vraagt Clementine terwijl de laatste herinneringen rond de geliefden afbrokkelen. 'Ervan genieten,' glimlacht Joel. Soms schuilt de kracht van een prent in twee woorden. 'Eternal Sunshine of the Spotless Mind' is een hele mooie vergeet-mij-nietjes-film.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234