null Beeld

Review: Father John Misty op Pukkelpop 2015

Father John Misty bezong zijn vrouw in opener 'I Love You, Honeybear'. Hij bezong zijn vrouw ook in afsluiter 'The ideal husband'. Rare man. Het zal wellicht ook een rare vrouw zijn.

Als Father John Misty en zijn honeybear de liefde bedrijven, zit er mascara, bloed, as en sperma op een stapel Rorschachtests. Volgens de buren doen ze het ook te luidruchtig. Hij heeft de depressie van zijn moeder meegebracht, zij heeft de schizofrenie van haar tante in het DNA zitten.

In wat voor een wereld belanden we hier, zeg. En dan zijn we amper één song ver. Als de woorden depressie en schizofrenie binnenvallen moet ik lachen, zoals ik soms bij Eels moet lachen. Father John Misty gaat net dan een drumstel beklimmen, hij gooit de armen naar boven, hij valt op de knieën, hetgeen voor bruine vlekken op zijn zwarte jeans zorgt.

'When you're smiling and astride me' gaat ook over zijn vrouw: de perfecte compagne de route, zelfs en vooral als ze zichzelf is in de zetel met of zonder dekentje. Tegelijk begint hij te dromen dat zijn broer haar kust, en dat ze iets zou kunnen terugvinden in de zakken van zijn jeansbroek.

Na een paar songs legt Misty het concert stil. 'Zijn jullie er zeker van dat iedereen een behoorlijke foto van me kan maken? Hebben jullie me in de juiste pose in het vizier?' Hij gaat aan de linkerkant gekke bekken trekken, is zijn even bombastische zelf aan de rechterkant, en zegt dan: 'Achteraan zullen jullie met flash moeten werken, dus ga naar 'Instellingen', en kies daar... neem er je tijd voor. Maak er iets moois van, want aanwezig zijn op een festival, that's what it's about.' Waarna hij 'Bored in the USA' inzet, een prachtig lied, één dat vandaag zonder lachband komt.

'Chateau Lobby #4 (in C for Two Virgins)' is opnieuw een liedje voor en over zijn Emma, een liedje dat zich niet in een kasteel afspeelt, maar in een klein huis. Emma draagt een trouwkleed 'waarin waarschijnlijk iemand is vermoord'.

Het is van begin van de zomer en van Ryan Adams geleden dat ik nog eens zo'n vol country-en rockgeluid heb mogen horen. Father John Misy laat de gitaren niet altijd aan het woord, omgordt er al eens een akoestische, of hij laat zich alleen door een spaarzame piano begeleiden.

Na de sneer naar al wie overal met een smartphone staat stemmig te wezen wordt er niet meer in de moppentrommel gegrabbeld, en heb ik soms het gevoel naar een soort Don McClean van 1972 te staan luisteren, terwijl Don Mclean natuurlijk geen liedjes had met titels als 'Nothing Good Ever Happens at the Goddamn Thirsty Crow'. En mogelijk ook nooit een akoestische gitaar naar zijn roadie heeft gegooid. Om maar te zeggen: naakt, zonder de comedy, zijn de songs nu ook weer niet allemaal zó goed.

'The ideal husband' doet het concert met een rare knal afsluiten. De 'Julian' uit de tekst die toegang heeft tot al Misty's gegevens, moet klokkenluider Julian Assange zijn. Dus biecht de zanger/grapjurk/predikant maar meteen alles op: dat hij zijn geliefden niet altijd heeft liefgehad, dat hij soms grappen vertelt om mensen de mond te snoeren, dat hij geobsedeerd is door grijs haar, en dat hij al eens tot 2 uur 's middags in bed ligt. Grappig dus.

Maar de performance vertelt iets anders. Misty gaat niet meer gewoon door de knieën. Hij heeft het over het rennen beu zijn, willen inbinden, willen settlen, hij schreeuwt nu 'I came by at seven in the morning / seven in the morning / seven in the morning' en gooit zijn microfoonstandaard weg. Even tevoren heeft hij zijn vrouw gevraagd of er een baby in de oven kan geschoven worden, en zich afgevraagd of hij de ideale echtgenoot is. We mochten er in de Clubtent samen met hem aan twijfelen.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234