Review: Fence op Pukkelpop 2016 (Wablief?)

‘Grooooovin’ / on a thursday afternoon’

Het is niet onze schuld. Fence is zelf met het roekeloos rondstrooien van dat groove-woord begonnen. Een paar dagen voor Pukkelpop bijvoorbeeld, op Facebook ‘We gon be rockin' and groovin' at Poekelpop!' Zo’n 27 uur voor de show in een nieuwe status: ‘Morgen lekker grooven op de wei in Kiewit!’ In Humo ook al, als ze het hebben over het maken van hun nieuwe cd The Winding’: ‘Het enige wat we min of meer op voorhand wisten, was dat het een ode aan de groove moest worden.' Ook uit uw favoriet boekske geplukt: ‘Het is een dunne lijn tussen een fijne groove en kouwe soep.’

De groove, dus. In jazzslang stond het ooit voor de vagijn. In de muziek is de groove vatten - denken we - met de hele bende samen in het ritme ziiten en je daar goed bij voelen. Als je funkateer met ambitie bent verkoop je het als one nation under a groove. Als je Fence heet ben je al blij dat je je tijdens het spelen in een Wablief?!-tent goed amuseert, en dat het publiek - ondanks de hitte in die zweethut met alleen vooraan luchtgaten - de aandacht er een beetje bij houdt.

Opener 'The Winding' krijgt tot dicht bij het podium een Main Stage-remix waar de daar optredende Tom Odell voor tekent. In dat liedje met skinnerie rinkie dinkie ding staat iemand vooraan muziek te maken met een fietspomp. Zeven man sterk is Fence tegenwoordig. Eén van hen is tijdens 'Move On' met een keytar in de weer, iemand anders laat horen hoe een sambabal klinkt als je ermee op een tamboerijn klopt. Meestal zitten er twee drummers te spelen, soms sluipt er één weg.

Plots gaan drie gitaristen vooraan staan, om meer dan een minuut lang a cappella te zingen, zonder microfoon, eerst haast onhoorbaar, het eerste verstaanbare stuk tekst is 'Macaroni and cheese / that's what I need'. Als de bas van 'Mac & Cheese' invalt, vliegen er grote ballonnen in het publiek. Nog voor we 'een lo fi-versie van The Flaming Lips' kunnen opschrijven klinkt een fantastisch 'Without a Trace' als hi fi Flaming Lips.

Uiteraard zijn ook de bindteksten Fencerig. Na song één: 'Wij zijn Fence. Nog steeds.' Een dik kwartier later: 'Wij zijn Fence. Nog steeds. En nog voor heel lang.'

Aan het eind zit nog een song of twee, de ene al high in the sky-eriger dan de andere until we reach the bottom-erig is. Ze zijn - de papiersnippers die Fence voor de thuismatch heeft meegebracht ten spijt - helaas net iets meer kouwe soep dan fijne groove. Damn!


Dit vond ù van Fence op Pukkelpop:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234