null Beeld

Review: Fennesz - Endless Summer

Geloof nooit zogenaamde specialisten die platen punten geven tot op één cijfer na de komma. Zeker niet als ze een briljante single als 'Plays' van Fennesz slechts 7,0 op 10 geven, terwijl die minstens een 11,7 verdient. Op 'Plays' vond Fennesz imme...

Herbert Struyf

Geloof nooit zogenaamde specialisten die platen punten geven tot op één cijfer na de komma. Zeker niet als ze een briljante single als 'Plays' van Fennesz slechts 7,0 op 10 geven, terwijl die minstens een 11,7 verdient. Op 'Plays' vond Fennesz immers 'Paint it black' van The Rolling Stones en 'Don't talk (put your head on my shoulder)' van The Beach Boys opnieuw uit als wervelende slow-motion-stormen van opwaaiende bloesemblaadjes tegen een achtergrond van digitale donderwolken en knetterende bliksemflitsen. We waren er - we geven het graag toe - nogal kapot van.

Christian Fennesz - hij heeft de looks die Nick Cave maar wat graag had willen hebben - is één van de zeldzame electronic performers met een eigen geluid. De Oostenrijker speelt al bijna 20 jaar gitaar - al betekent dat tegenwoordig vooral dat hij zijn laptop volpropt met flarden van micro-melodietjes en ander snarenwerk - en dat hóór je in zijn glitchy elektronica-tracks, die altijd - en zeker op deze 'Endless Summer' - minstens enkele sporen pop bevatten.

The Beach Boys brachten in 1974 een greatest hits-plaat uit met dezelfde titel, maar daarmee houden de overeenkomsten met 'Endless Summer' niet op: alle tracks baden in die warme, nostalgische gloed waarop Brian Wilson ooit het patent had. Maar waar de muziek van de Beach Boys spontaan felgekleurde associaties met surfer girls in gele bikini's en rode convertibles oproept, doet 'Endless Summer' ons eerder dromen van een nieuwe revolutionaire techniek waarmee uw en onze herinneringen in door witte ruis geteisterde, poëtische beelden omgezet zouden kunnen worden.

Bij de diffuse titeltrack en het rimpelende 'Caecilia' halen we ons de blauw-en-groen-schakeringen langsheen de Normandische kustlijn voor de geest; licht dat weerkaatst in spiegelende zonnebrilglazen; beelden van spelende kinderen in de verte, vervormd door de trillend-hete lucht. 'Got to Move on' zoomt in op details - de stroom luchtbellen die ontstaat wanneer een surfboard door de golven klieft; aerosolen die door de branding metershoog de lucht in geslingerd worden. 'Made in Hongkong' lijkt dan weer voortdurend te haperen, alsof iemand er vitale stukjes uit heeft geknipt, en herinnert aan een flikkerende Super-8-studie van een schilderij van Vasarelli. Glitch-pop heeft nooit lyrischer, tijdlozer en toegankelijker geklonken dan op deze 'Endless Summer'.

Waardoor we u deze week dus alweer geen recensie kunnen voorschotelen waarin we er nog eens vrolijk met de botte bijl tegenaan gaan: er verschijnen de laatste weken simpelweg te veel goeie platen. Maar als u blijft aandringen, kunnen we voor volgende week misschien wel iets regelen... Any chance dat je de nieuwe Faithless nog van onder die laag stortbeton kan halen, James?

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234