null Beeld

Review: Fiona Apple - Extraordinary Machine

Arme Paul Thomas Anderson: de regisseur van 'Magnolia' werd een poos geleden bij het grofvuil gezet door zijn lief Fiona Apple, en net nu hij daar enigszins van bekomen was, krijgt hij er op 'Extraordinary Machine', de nieuwste plaat van zijn ex, nog...

Arme Paul Thomas Anderson: de regisseur van 'Magnolia' werd een poos geleden bij het grofvuil gezet door zijn lief Fiona Apple, en net nu hij daar enigszins van bekomen was, krijgt hij er op 'Extraordinary Machine', de nieuwste plaat van zijn ex, nog eens duchtig van langs. (Je kussende lief vergelijken met een kwijlende hond: 't is toch het tekstuele equivalent van een goed geplaatste uppercut.)

Ei zo na was Anderson nog gered door platenfirma Sony, die een eerste versie van 'Extraordinary Machine' naar de prullenbak verwees wegens 'geen hitpotentieel'. Dat was echter buiten Fiona's trouwe fans gerekend, die de lieden van de platenfirma (zoals bekend allemaal Zéér Slechte Mensen) middels een petitie en het opsturen van duizenden plastic appels op andere gedachten wisten te brengen. Sony verzocht producer Jon Brion vriendelijk een lange wandeling te maken en trommelde de van zijn werk met Eminem en Dr. Dre bekende Mike Elizondo op om diens nogal barokke werk glad te strijken.

Uiteindelijk hebben toch nog twee Brion-producties de plaat gehaald: de geniale opener 'Extraordinary Machine' en het aardige slotnummer, 'Waltz (Better Than Fine)'. Daartussen tien keer Elizondo's potente, zij het bij momenten iets te gelikte sound, die één ding echter niet kan verbergen: dat Apple een - en wij wikken onze woorden - fe-no-me-na-le artieste is. Fiona Apple, jongens en meisjes, kan zíngen. Oké, ze heeft geen Alanis Morissette-jodel in huis en kan evenmin wulps kirren op de wijze van Mariah Carey, maar haar diepe, jazzy stem deed ons meermaals denken aan de Joni Mitchell van pakweg 'Taming the Tiger', en in onze huiskamer is dat een referentie.

Apple (nog altijd maar 28) beschikt ook over het zeldzame talent prachtige songs te schrijven die zonder schaamte groots durven te zijn. Luister naar het epische 'Oh Well', het aan '99,9 F°' van Suzanne Vega herinnerende 'Window' of het gedragen 'Red Red Red' en besef: 'Extraordinary Machine' mag dan 'hitpotentieel' missen ('O' Sailor' komt nog het dichtst in de buurt), Fiona Apple is, om met de VTM te spreken, een klassedame. En welke andere hedendaagse zangeres zou het aandurven het geijkte rockinstrumentarium in te ruilen voor zowat alles dat geluid maakt en toch niet 'gitaar' heet? Wij noteerden onder andere een marimba, een vibrafoon en een mellotron, en wie heeft er ooit van een marxophone gehoord? En dan klínkt het nog allemaal geweldig ook.

Fiona Apple is een groot artiest, heeft een uitstekende plaat in de rekken liggen en mag ons altijd bellen om iets te gaan drinken. Het kan niet van iedereen gezegd worden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234