Review: Flatbush Zombies op Pukkelpop 2016 (Dance Hall)

Wie beweert dat New York niet meer echt mee speelt in hiphopland sinds Atlanta het epicentrum is geworden, moet wat dieper in de goot van Flatbush, Brooklyn kijken. Daar wonen namelijk drie halvegare rioolratten die onder invloed van magische paddenstoelen, postzegels LSD en plakkerige stukken hasj, virtuoze mitrailleurpoëzie produceren. 'Psychedelische hiphop', aldus de rap-kosmonauten.

Als verwilderde overenthousiaste aerobics-instructeurs - lees: psychiatrische patiënten die voor de eerste keer in tien jaar een dagje met verlof mogen - bestormen de drie idioten met molenwiekende ledematen en zwaaiende dreadlocks het podiumhout. Het zijn net drie superhelden uit dezelfde cartoon met elk een andere kracht en karaktereigenschap.

Zombie Juice - de beste man heeft er nog nooit niet compleet bedwelmd uit gezien - lijkt met zijn belachelijk lange baard nog het meest op een Indiase guru die al met één been in het nirwana staat en rapt als een ongeduldig fluitende theepot.

Meechy Darko, de Tasmaanse duivel, wiens dikke kloppende halsslagader de diepe raspende sonore bariton voorziet van genoeg bloed, braakt zijn teksten uit met dezelfde krankzinnigheid als OlDirty Bastard. 'Im like Randy Savage on acid', brult hij tijdens 'MRAZ', terwijl hij zwaar ademend en huppend als een kickbokser iedere lettergreep laat aanvoelen als een rechtse hoek in het gezicht.

Leverstoten krijgen we van de zware bastonen, die helaas ook wat middentonen meezuigen en stukjes gesmolten brein langs onze oorlellen naar beneden laten druppelen - het werk van 'The Architect', Erick Ark Elliott, de uitgemergelde berggeit die met zijn zwarte overall nu nog het meest op een rappende vogelverschrikker lijkt.

Enfin, dat is waar de ganse dag stoned naar Stanley Kubrick's '2001: A Space Odessy' kijken in continue loop toe kan leiden. Bedwelmd door wietdampen en fysiek uitgeput verlaten we met halfgesloten ogen de Dancehall. Ons derde oog is echter all the way geopend.


Het moment

Voor de gezelligheid worden de kameraden en tevens buurtgenoten, The Underachievers, nog even op het podium gehesen, voordat vanuit de golvende zee van aanstekers de tekst van 'Palm Trees' luid wordt meegeblèrd.


Quote

'I want to see motherfuckers elbowing each other, I want to see broken phones!', gromt Darko, voordat hij provocerend met een opgeheven iPhone de pit induikt. Zo zien we onze hiphop concerten het liefst: niet alléén woorden, maar ook daden. Keeping it real.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234