null Beeld

Review: Frank Ocean op Rock Werchter 2013 (The Barn)

'How could you run off on me? How could you run off on us?': ik vergeet nooit het moment waarop Frank Ocean, tegen het einde van zijn set op Werchter 2013, zijn sneaker op de podiumspeaker plaatste, zich over zijn microfoon kromde, 'Pyramids' inzette en zijn ogen tot spleetjes kneep om het maanlicht eruit te houden.

Maar goed, ik vergeet bijvoorbeeld ook nooit het moment waarop ik me als zesjarige, van puur enthousiasme, beplaste bij het zien van de net verworven Sinterklaas-buit, dus laat ik het maar snel over de rest van het optreden hebben.

The Barn had vandaag iets van een kerkgebouw, met gewijde stilte die enkel doorbroken werd door een de cherubijnenstem van Ocean en een lege galm die tegen de tentzeilen opstuiterde. Het was ook: muziek voor de na-roes, het moment nà een zinderend feest, wanneer nog een laatste fles ontkurkt wordt en er met hese stem nagepraat wordt.

Neem 'Super Rich Kids', dat zich volledig buiten de tijd zette en epische grandeur aan karig minimalisme koppelde. Of 'Lost', zijn enige échte popsong. Maar een beste Frank is nog steeds een bedroefde Frank, een Frank zoals die in 'Bad Religion'. Diepblauwe soul. Van navelpiercings ontdane r'n'b. Smartlappen zonder nekhaar.

Vlot entertainment is het niét, en (dat heb je met kerken) het volk was ook niet in dichte drommen komen opdagen. Maar wie er was, en (nog een stuk minder volk) wie bereid was zijn hoofd tot diep in de poel van Oceans gewillig geopenbaarde guts te duwen, was verkocht. We waren met elf. Volgende week kunt u naar onze eerste voetbaltraining komen kijken.

Weergaloze stem, dus. Plus, wat vrijblijvende passanten misschien voor een act genomen zullen hebben, een diepbronzen, bij de geboorte iets te snel bij zijn moeder weggerukt gevoel voor drama. En: een heerlijk onthecht sfeertje dat dit weekend nog bij geen enkele andere act terug te vinden was geweest. Alleen al voor dat laatste een halve ster extra. Nog een halve voor de spaarzaam maar altijd raak ingezette blazerssectie. De andere drie omdat Ocean met dit concert gewoon de lijn van zijn 'Channel Orange' heeft doorgezet, en omdat dat een fantastische lijn was.


Het moment

Een verwoestend mooi gebracht 'Pyramids'. Toen Ocean aan het einde van de verkorte singleversie was gekomen, leverde dat hem zoveel applaus op dat de man met roots in New Orleans (zet het eerste seizoen van 'Treme' nog eens op, en bekijk die scène waarin John Goodman het ruime sop kiest met Oceans 'Strawberry Swing' op de koptelefoon) nog slechts met moeite aan het tweede, intieme, mooiste deel wist te beginnen. Het is hem toch gelukt.


Het publiek

Weinig volk: oké. Maar als je het aantal voortgebrachte decibels per aanwezig hoofd telde: zeer veel blijk van genegenheid.


Quote

'How could you run off on me? How could you run off on us?'


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234