null Beeld

Review: Franz Ferdinand op Rock Werchter 2014

Even niet gekeken, en jawel hoor: blijkt ons uurwerk al een tijdje stil te staan. Is het dan echt al tien jaar geleden dat een nog piepe Alex Kapranos z’n pauwestaart kwam strijken in Werchter?

Na al onze vingers geraadpleegd te hebben, en een hertelling door een toevallige voorbijganger (bedankt, Herman!): ja. Er is maar liefst een heel decennium vervlogen sinds het gelijknamige debuut van Franz Ferdinand de hersenen en heupen op onze redactie grondig herschikte. Dat moest gevierd worden, en dus waren de Schotten tien jaar na de openingszet weer te vinden in dat Vlaamsch-Brabantse gehucht waar het ooit begon.

Nu, noem ons azijnzeikers – nee écht, doe maar: de visitekaartjes zijn al naar de drukker – maar het duurde toch een klein halfuurtje voor we helemaal méé waren met de feeststemming. Net omdat de verzamelde Franzen Ferdinand dat eigenlijk bij aanvang óók niet

bepaald waren. Als u zich nu afvraagt wat ons referentiepunt is voor die boude stelling: dat heet gewoon Franz Ferdinand, maar dan de versies die we in het verleden al hebben zien voorbijwalsen.

De eerste helft: pieken en dalen, en de gewoonte die iets vaker het stuur greep dan veilig was. ‘No You Girls’ voorin was strak, maar hield de serpentines toch maar veilig op zak, en ‘Matinée’ rolde vooral très routinée van het podium. Maar daar heb je dan nieuwe nummers voor: om de boel wat overhoop te gooien. ‘Right Thoughts, Right Words, Right Action’, bijvoorbeeld - plots waren ze daar wél, die gepatenteerde Kapranos-spreidsprong en de Schotse spunk die tenslotte ook al tien jaar meegaan.

Nog één keertje ging de cruise control weer aan (in ‘Do You Want To?’ en ‘Tell Her Tonight’), tot het hoekige ‘Evil Eye’ uit de boxen kwam tollen en Alex er plots weer erg in kreeg dat het dan wel lekker karren is met de voeten op het dashboard, maar dat je zo ook niet meteen een werelduurrecord hoeft te verwachten. ‘Stand On The Horizon’ werd het keerpunt, ‘Auf Achse’ legde aan en ‘Michael’ haalde de trekker over. Knál: één dode aartshertog en een festivalpubliek dat de stal óók geroken had. ‘Take Me Out’ bevestigde, en stuurde de boel richting de drie sterren die u hierboven ziet prijken.

We hadden kunnen kniezen als we daar zin in hadden: ‘Goodbye Lovers and Friends’ is zo vooral in de hoofden van Franz Ferdinand al een meezinger, maar nog niet zo volgens het publiek. En wel door de laatste plaat kuieren en toch geen ‘Bullet’? En dan zwijgen we nog over die gatlelijke podiumoutfits. Maar eerlijk? We houden gewoon te veel van verjaardagen om zulke detailkritiek op tafel te gooien. Drie keer hoera, dus. En blazen maar!


Het moment

Even voorspelbaar als een Belgische zomer: ‘Take Me Out’ en ‘This Fire’.


Het publiek

Ging uit eigen beweging zitten in ‘This Fire’ om nadien en masse weer op te veren, nog voor Alex Kapranos er zelf om kwam vragen. Spunk, we zeiden het al.


Quote

‘Don’t play pop music / You know I hate pop music’ . Ach, wanneer is deze verderfelijke Werchter-hel eindelijk voorbij?!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234