Review: Full Frontal

Wát?! Heeft Steven Soderbergh alwéér een nieuwe film gedraaid?! Die kerel heeft waarschijnlijk last van den draai! Met het deels op video opgenomen 'Full Frontal' gaat Soderbergh, na drie peperdure mainstream-producties te hebben ingeb...

Erik Stockman

Wát?! Heeft Steven Soderbergh alwéér een nieuwe film gedraaid?! Die kerel heeft waarschijnlijk last van den draai! Met het deels op video opgenomen 'Full Frontal' gaat Soderbergh, na drie peperdure mainstream-producties te hebben ingeblikt ('Erin Brockovich', 'Traffic' en 'Ocean's Eleven'), weer even back to basics, zoals in de tijd van 'Sex, Lies and Videotape': 'Full Frontal' ('een film over film voor mensen die van film houden') werd gedraaid in achttien dagen, met weinig middelen maar wél met grote namen: Julia Roberts en David Duchovny doen mee, en Terence Stamp en Brad Pitt liepen ook even langs op de set. Soderbergh stelde voor de gelegenheid zelfs een Dogma-achtig regelboek op: de acteurs werden aangepord om te improviseren en lol te hebben, en ze waren zelf verantwoordelijk voor hun garderobe, make-up en coiffure - wat in het geval van Roberts behoorlijk catastrofale gevolgen heeft. 'Full Frontal' volgt een zestal personages uit de filmindustrie in L.A.: Roberts vertolkt een actrice die in haar nieuwe film een showbizz-journaliste speelt; Blair Underwood is haar tegenspeler; David Duchovny is de producent van de film en tevens de link tussen alle personages. Soderberghs vluggertje is jammer genoeg een mislukking van jewelste. Eén van de kenmerken van goeie vluggertjes, zo hebben we onthouden van onze contacten met de kandidates voor Miss België, is dat ze verrassen, dat ze hevig zijn, en dat de vonken er als vuurpijlen vanaf spetteren. Nou, 'Full Frontal' straalt niets dan grenzeloze saaiheid uit. Soderbergh, die er blijkbaar een erezaak van maakt alle filmgenres één keer uit te proberen, wou met 'Full Frontal' waarschijnlijk een soort John Cassevetes-effect bereiken (de acteurs laten improviseren in de hoop dat er iets zal ontstaan dat op het leven zélf lijkt), maar het Cassavetes-moment blijft (pijnlijk genoeg) uit, en Soderbergh eindigt van de weeromstuit met een doodsaaie film waar alle leven, alle passie, en alle speelsheid lijken te zijn uitgeperst. Alleen de scène waarin Duchovny met een knoert van een erectie op de massagetafel ligt en zijn masseuse droogweg om 'een release' vraagt - iets wat deze film níet had behoren te krijgen - zorgde bij ons voor enige hilariteit. Ach, zelden duurde een vluggertje zo lang!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234