null Beeld

Review: Game-review: 'Dragon's Dogma'

Op draken jagen doen wij gamers graag. Een groot zwaard dwars door zo’n uit de kluiten gewassen hagedis jassen, ja, dat vinden we leuk. In Dragon’s Dogma zijn de rollen echter omgekeerd. Als een draak jouw dorpje aanvalt, rukt hij je hart uit je borstkast en gaat ermee vandoor. Fataal voor elk normaal mens, maar in Dragon’s Dogma speel je niet zomaar iemand.

Volgens de legende ben jij door die gebeurtenis de Arisen, een soort Jezus die moeiteloos weer uit de dood opstaat. Arisen is vastberaden zijn hartendiefje achterna te gaan, maar de draak is net even te sterk om direct bij aan te kloppen en verhaal te halen. Daarom is het zaak eerst heel Gransys, het land waar Dragon’s Dogma zich afspeelt, af te struinen en quests te doen om zo sterker te worden. Een RPG volgens het boekje dus… of niet?

Gedurende de hele game word je vergezeld door maximaal drie pawns, of ‘vazallen’ zoals ze zo mooi op de Nederlandse doos genoemd worden. Pawns zijn echter niet zomaar sidekicks. Eén pawn maak je zelf en net als bij je eigen personage zijn uiterlijke eigenschappen, karaktertrekjes en vechtstijlen tot in detail aan te passen. De andere twee pawns download je via The Rift, een soort eBay voor vazallen. Ieders eigen gemaakte pawn wordt automatisch de Rift ingegooid en afhankelijk van hoe sterk een pawn is, is hij of zij gratis of tegen betaling van Rift Crystals in te huren.

Dat klinkt misschien als een soort veredelde vorm van user generated content, maar het is beter te omschrijven als een vorm van asynchrone multiplayer. Pawns leren namelijk en nemen hun kennis mee via de Rift. Een voorbeeld: een vriend(in) van je heeft een bepaalde quest voltooid. Huur je dan zijn/haar pawn in, dan kan die je de weg wijzen, waarschuwen voor monsters en precies vertellen hoe je een bepaalde vijand dient uit te schakelen. In de Rift is het dan ook mogelijk specifieke pawns te zoeken voor specifieke quests. Veelvuldig nieuwe pawns inhuren en een team op maat samenstellen is dan ook het devies.

Maar pawns zijn niet alleen handig om hun kennis, ze zijn ook heel nuttig bij gevechten. In Dragon’s Dogma kies je voor jouw eigen personage en eerste pawn aanvankelijk uit drie classes, te weten Fighter (groot zwaard en schild), Strider (messen en pijl en boog) of Mage (magie). Later in de game zijn echter ook allerlei subclasses te kiezen, maar geen enkele class is perfect. Daarom is het zaak een veelzijdig team samen te stellen dat over brute kracht, snelheid én magie beschikt. Wederom, een gebalanceerd team maken met de juiste pawns is essentieel om te overleven.

De monsters in Dragon’s Dogma zijn namelijk niet voor de poes. Natuurlijk is Gransys vooral gevuld met simpele goblins, bandieten en vleermuizen die al met enkele rake klappen van een zwaard naar het hiernamaals zijn geholpen, maar er zijn ook grotere jongens te vinden. Cyclopen, Chimera, draken, reuzen, een soort stenen giganten, er loopt echt van alles rond in deze wondere wereld. Gelukkig is er een uitgebreid vechtsysteem voor handen dat niet onder doet voor dat van de gemiddelde hack ’n slash/game. Je hebt altijd twee wapens tot je beschikking, maximaal drie speciale moves per wapen en de mogelijkheid om vijanden te beklimmen.

Dat laatste klinkt misschien als iets kleins, maar het maakt een wereld van verschil. Niet langer ben je geforceerd om alleen de schenen van een Cycloop bont en blauw te slaan. Nee, Arisen en zijn pawns beklimmen de Cycloop gewoon, steken zijn oog uit waarna de arme ziel letterlijk blind om zich heen begint te meppen. Of in het geval van de Chimera beklimt het gezelschap het beste eerst de slangenstaart om deze af te hakken, alvorens het geit-gedeelte kapot te hakken en te eindigen met enkele rake steken in het leeuwengezicht. Elke grote vijand is een soort puzzel die op meerdere manieren op te lossen is. Klimmen is daarbij zeer belangrijk en geeft Dragon’s Dogma net even dat beetje extra unieke sjeu.

En misschien wel het allermooiste aan het vechtsysteem van Dragon’s Dogma, is de afwezigheid van level scaling. Een bepaalde vijand is gewoon zo sterk als hij is, ongeacht het level van jou als speler. Ga je dus als nietskunnende level 5 stoeien met een Chimera? Dan wacht een wisse dood. Pas vanaf een leveltje of 20 maak je een redelijke kans tegen een Chimera. Maar word nou niet overmoedig, het feit dat je een Chimera hebt geslacht betekent nog niet dat je een draak aan kunt. Dat is pas weer een handvol levels later mogelijk. Hierdoor worden op natuurlijke wijze bepaalde gebieden afgesloten of je wordt op zijn minst erg ontmoedigd dat gebied te verkennen. Even wachten, meer goblins slopen zodat je wat levelt en dan pas je avontuur vervolgen. Het monster in kwestie is gewoon nog net zo sterk als zonet en wie weet is hij nu wel te verslaan.

Lars Cornelis Begin 2011 is Lars als stagiair voor InsideGamer komen schrijven. Al snel kwam daarbij kwam zijn brede gamekennis naar voren. Lars is van alle markten thuis en kijkt zelfs verder dan dat. Zo leest hij bijvoorbeeld veel gameboeken, waarvoor hij zelfs de website Meer Dan Games heeft opgericht. Volg Lars op Twitter of contacteer hem op InsideGamer.

Het jagen op monsters is door het vechtsysteem en de afwezigheid van level scaling zó leuk, dat quests in Dragon’s Dogma eigenlijk ondergeschikt zijn. Het is enorm verleidelijk om lekker zelf op pad te gaan en te ontdekken wat voor bizarre creaturen er in een bepaald gebied leven. Je komt er vanzelf wel achter of je ‘m aan kunt en het is ontzettend bevredigend als zo’n groot beest daadwerkelijk op zijn knieën gaat voor jou en je pawns. Helemaal mooi zijn de gevechten met meerdere wezens, die soms bij toeval ontstaan doordat een grote vijand in de buurt doolt van een groep kleinere vijanden. Een gezellige knokpartij met bandieten kan daardoor zomaar ruw verstoord worden door een chagrijnige Cycloop van tien meter hoog. Dat er ondertussen NPC’s in een lokaal dorpje zijn die zo nodig een escort nodig hebben, een bepaald boek terug willen of iets anders te zeuren hebben, is op zulke momenten snel vergeten.

De variatie aan omgevingen zorgt er eveneens voor dat je maar wat graag zelfstandig op ontdekkingsreis gaat. Van grote steden, tot uitgestrekte vlakten en zelfs een spookachtig bos met een zeer dichte mist, Gransys bevat het allemaal. En er is letterlijk een verschil van dag en nacht als de zon onder gaat. Als de nacht valt wordt het écht heel donker en zie je soms alleen nog maar de lichtgevende oogjes van monsters die op de loer liggen. En dat zijn er ’s nachts aanzienlijk meer dan overdag! ’s Nachts onbekend terrein verkennen is dan ook afgeraden, maar soms heb je weinig keuze en is het met bonkend hart overleven geblazen te midden van wolven, grote reptielen en dwalende geesten tot het éindelijk weer ochtend is.

Toch is Dragon’s Dogma niet perfect. Er zijn een aantal kleine minpuntjes die individueel het noemen nauwelijks waard zijn, maar tezamen te scharen zijn onder de noemer ‘lage productiewaarde’. De graphics zijn niet om over naar huis te schrijven, de dialogen zijn niet erg hoogstaand en je pawns beschikken over een eindig aantal zinnetjes waardoor je heel vaak hetzelfde hoort. Er is een redelijke pop-up van objecten te bespeuren, maar gelukkig is de draw distance verder erg goed. Bergen, kastelen en dorpjes zijn al van ver te zien en dat nodigt weer extra uit tot op avontuur gaan. Tot slot missen we een co-op modus om met onze echte vrienden op stap te kunnen gaan, in plaats van enkel hun pawns. Technisch weet Dragon’s Dogma dus geen grenzen te verleggen, maar dat is helemaal vergeten en vergeven als je samen met een pawn aan de vleugels van een draak bungelt.

Dragon’s Dogma combineert op bijzonder geslaagde wijze een RPG, een hack ’n slash en een asynchrone multiplayer tot één heerlijke avonturengame die uitnodigt tot zelf op verkenning gaan. Pawns zijn een zeer geslaagde toevoeging en quests zijn haast ondergeschikt in de game, doordat op de monsters jagen zó ontzettend leuk en verslavend is. De game mist echter de afwerking en productiewaarde om een onbetwiste topgame te zijn.

Cijfer: 8

Pluspunten:

Pawnsysteem origineel én functioneelUitgebreid vechtsysteemGeen level scalingLekker zelf jagen op grote monsters

Minpunten:

Lage productiewaardeWaar is de co-op modus?

Bron: InsideGamer: http://www.insidegamer.nl/recensies/97706/dragons-dogma-7

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234