null Beeld

Review: Gamereview: 'Strider - Hiryu herboren'

De kans is groot dat het jeugdsentiment van Strider Hiryu volledig langs je heen gaat. Het is namelijk al 25 jaar geleden dat de lenige ninja naamsbekendheid verwierf. De remake van ontwikkelaar Double Helix heeft veel eerbied voor het bronmateriaal, maar is dankzij de ijzersterke gameplay ook voor niet-fans relevant.

eelco hanou


Metroidvania op steroïden
Strider is te omschrijven als een grillige mengelmoes van Metroid en Castlevania op steroïden, met de vliegensvlugge combat en platformactie van de originele games. De remake bevat grote levels die via schachten, tunnels en daken met elkaar in verbinding staan en je kunt op elk moment terugkeren naar een eerder level om hindernissen te doorbreken met nieuwe krachten. Toch wordt de focus niet nadrukkelijk gelegd op het ontdekken van verborgen gebieden, want in Strider is het één en al actie wat de klok slaat.

En dat is maar goed ook, want tijdens de vele actievolle momenten is de game op zijn best. Dat komt ten eerste door de heerlijk responsieve besturing, maar meer nog door het geleidelijk vrijspelen en toepassen van Hiryus ninjakrachten. Aanvankelijk heeft hij slechts een grijphaak om zich door de lucht voort te bewegen en een zwaard om vijanden te verslaan. Maar uiteindelijk moet het vijandige leger van cybersoldaten het afleggen tegen schildbevriezende zwaardaanvallen, vlammende werpsterren en razendsnelle teleportatie. Hiryu is misschien wel de sterkste en meest veelzijdige ninja ooit.

Maar onsterfelijk is hij niet, en vijanden blijven zich na elke upgrade aanpassen. Ze vergen steeds een andere benadering dan hun voorgangers. Waar je eerst zonder moeite een dozijn soldaten in reepjes snijd, is het later noodzaak om te kiezen welke vijand je als eerst aanvalt en om Hiryus krachten met elkaar te combineren. Een sluipschutter benader je bijvoorbeeld niet head-on, maar beter door eerst een vliegende robot te bevriezen, te gebruiken als dekking en vervolgens als opstapje om met explosieve werpsterren de genadeklap uit te delen.


Een feest van herkenning
De echte test komt tijdens de vele eindbaasgevechten, want hier moet je al je kundigheid met de vrijgespeelde krachten toepassen. Vooral voor fans is dit bovendien een feest van herkenning. Niet alleen zijn geremixte versies van de originele soundtrack te horen tijdens de gevechten, ook de eindbazen zelf zijn oude bekenden in een nieuw jasje. Zo maken onder andere de zusters Pooh hun opwachting (ja, zo heten ze echt), neem je het op tegen een gigantische robotgorilla met pneumatische vuisten en vecht je in een antizwaartekrachtomgeving tegen een ronddraaiende discus. We hadden het zelf niet kunnen verzinnen.

Maar de creativiteit die van de eindbazen afspat is jammer genoeg niet terug te vinden in het normale voetvolk. Vijanden passen zich qua aanvalsmethoden nog aan, maar buiten een ander kleurtje zijn de uiterlijke verschillen minimaal. Hetzelfde kan gezegd worden over de omgevingen van het dystopische Kazakh City. Het leveldesign dwingt je nog tot horizontaal en verticaal nadenken, maar als je langer dan een paar seconden stilstaat lijkt er over de visuele stijl niet te zijn nagedacht. De paleisdaken, fabrieken en ondergrondse laboratoria lijken allemaal op elkaar en ondanks de subtiele cell shading oogt het geheel zeer inspiratieloos.

Maar voordat irritatie komt bovendrijven, heb je de game al uitgespeeld. Mocht je daarna nog niet genoeg hebben van Strider, dan kun je nog op zoek naar verborgen kostuums en artwork, tegen de klok racen in de Beacon Run-modus of de Survival Mode checken. Voor een prijskaartje van 15 Euro krijg je minstens zes à zeven uur heerlijke non-stop actie voor je kiezen en dat is uiterst schappelijk.

Deze game is getest op de PlayStation 3.

Strider is een verdienstelijke actie-platformer en een prima eerbetoon aan de originele games uit de jaren tachtig en negentig. De game kan op het gebied van vijanden en omgevingen een creatieve impuls gebruiken, maar is dankzij de strakke actie en afwisselende krachten een game die je na het opstarten niet meer los laat.

Cijfer: 7½

Pluspunten:

Snelle, vloeiende actieVrijspelen en toepassen van Hiryus krachtenGevarieerde eindbazen

Minpunten:

Generiek design van vijanden en omgevingen

Bron: InsideGamer.nl

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234